Τρίτη, 30 Ιουλίου 2013

Ποσειδώνας στους Ιχθείς – Θυσία και λύτρωση

Σε κάθε χρονική περίοδο, η διέλευση του Ποσειδώνα από ένα ζώδιο, δίνει τη διέξοδο στους ανθρώπους για ψυχική ανακούφιση από τη σκληρότητα και τα άγχη της γήινης ζωής. Σαν ατμός που πιέζει την χύτρα να ανοίξει το καπάκι, ο Ποσειδώνας μάς αποσυμπιέζει μέσα από το ονείρεμα, τον έρωτα, την τέχνη, το διαλογισμό και τη θυσία. Χωρίς την υπερβατική του δυνατότητα, θα μέναμε εγκλωβισμένοι σε μια άχαρη ζωή, στη κυριολεξία, σε μια χωρίς χάρη και ομορφιά ζωή.


Λύτρωση μέσα απ’ τον Έρωτα

Ο Ποσειδώνας είναι η ώθηση για λύτρωση, που υπάρχει στο είναι κάθε ανθρώπου. Ο έρωτας, δίνει μια υπόσχεση λύτρωσης. Ωστόσο αν το όνειρο του Ποσειδώνα περιοριστεί στην «οριζόντια», γήινη ζωή, σύντομα αποδεικνύεται μια χίμαιρα και επέρχεται απογοήτευση. Η απογοήτευση δεν είναι παρά ο εγκλωβισμός της ώθησης για υπέρβαση, λόγω πνευματικής αδράνειας και μη ορθού οραματισμού. Δηλαδή, στην περίπτωση ενός ερωτευμένου, υπάρχει η ώθηση για διεύρυνση της συνειδητότητας, που όμως λόγω έλλειψης πνευματικής παιδείας και αγώνα, ο άνθρωπος πλανημένα τοποθετεί την ιδέα του για λύτρωση σε έναν άλλο άνθρωπο, ο οποίος δεν γνωρίζει να διαχειριστεί αυτή την ενέργεια, και με διάφορους τρόπους τη γυρνά πίσω στο δέκτη, ο οποίος βιώνει τότε απογοήτευση. Η ώθηση για λύτρωση θα πρέπει να κατευθυνθεί στην «κάθετη» ζωή, προς τα άνω, προς τον Ανώτερο Εαυτό μας, για να βρει εκπλήρωση. Μπορεί να περάσει μέσα και από άλλους ανθρώπους, ωστόσο η κατεύθυνση θα πρέπει να είναι ανοδική, γιατί αυτή είναι η φύση του Ποσειδώνα, ο οποίος σαν τον ατμό μπορεί να μάς μεταφέρει στα Ουράνια, αν δεν προσκολληθούμε πουθενά. Άλλωστε κάθε εξωκρόνιος πλανήτης είναι κατά της προσκόλλησης, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας. Και ο Ποσειδώνας θα διαλύσει τις προσκολλήσεις μέσα από την απογοήτευση, θα «εξατμίσει» τα όνειρά μας, όταν διαπράξουμε το παράπτωμα να τα εγκλωβίσουμε στην γήινη ζωή...

Επίσης με τον Ποσειδώνα υπάρχει ο κίνδυνος της προδοσίας. Το βίωμα της προδοσίας απ’ τον σύντροφο ή σε οποιαδήποτε άλλη σχέση, έρχεται όταν εμείς οι ίδιοι έχουμε προδώσει τον Εαυτό μας σε ένα επίπεδο, όταν δεν ακολουθήσαμε την αλήθεια μας, λόγω φόβου, προσκόλλησης ή αδυναμίας. Κι έτσι οι εξωτερικές σχέσεις, έρχονται να καθρεφτίσουν αυτή τη προδοσία. Είναι η δική μας απιστία στον Εαυτό, που προκαλεί και εξωτερικές απιστίες…

Έτσι λοιπόν ο έρωτας πράγματι μπορεί να γίνει ένα Ποσειδώνιο όχημα λύτρωσης, αρκεί οι προσδοκίες μας να παραδοθούν στο Θείον, και να μην έχουμε προσμονές λύτρωσης και πλήρωσης από κάποιο άτομο. Χάνεται η μαγεία έτσι; Όχι, αντιθέτως ανανεώνεται συνεχώς! Ο έρωτας χάνεται όταν ένα ζευγάρι σχετίζεται μόνο «οριζοντίως» και αναμένει από τον άλλον να τον λυτρώσει, αντί να παραδώσει τα όνειρά του στο Θεό. Επέρχεται πτώχευση ενεργειακή κατ’ αυτόν τον τρόπο, καθώς η σχέση δεν «τρέφεται» απ’ την ψυχική ζωή. Και είναι η ανώτερη ψυχική ζωή στην οποία προσπαθεί να μάς οδηγήσει ο Ποσειδώνας. Βέβαια, καθώς η δόνηση του πλανήτη αυτού είναι υψηλή, λίγοι άνθρωποι καταφέρνουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του, και αρκούνται έτσι σε ένα λίμνασμα του αστρικού πεδίου, όπου μόνο πλάνες, επιθυμίες, νοσταλγίες, αίσθημα ανικανοποίητου και απογοητεύσεις καραδοκούν.


Λύτρωση μέσα απ’ την Τέχνη

Με τον Ποσειδώνα στους Ιχθείς, θα αναγεννηθεί ο έρωτας κι ο ρομαντισμός, κάτι που θα φέρει άνθιση και στην τέχνη. Δεν είναι βέβαια ο έρωτας το μόνο κίνητρο για τέχνη, ενώ με τη διέλευση αυτή θα πλουτίσει η έμπνευση και ο ιδεαλισμός, που θα δώσουν τροφή για νέες καλλιτεχνικές εκφράσεις. Αναμένεται να γεννηθούν μελλοντικές καλλιτεχνικές ιδιοφυΐες, όμως και κατά τη διάρκεια της διέλευσης θα παρουσιαστούν εξαιρετικοί καλλιτέχνες που θα δώσουν στην τέχνη τη θέση που της αξίζει, να γίνει δηλαδή βασικό μέσον επιβίωσης. Ένας ορθολογιστής βέβαια θα αναρωτηθεί πώς η τέχνη θα μπορούσε να είναι βασικό μέσον επιβίωσης. Όμως η ανώτερη τέχνη, εκείνη που θα προσφέρει εξύψωση ψυχική, θα μάς ενώνει με ανώτερα επίπεδα της Ύπαρξης, θα επέρχεται έτσι σύνδεση με τη Θεία Πρόνοια και με την εσωτερική καθοδήγηση του ανθρώπου, η οποία θα τον οδηγεί τελικά να κινείται στα σωστά μονοπάτια της ζωής, που θα του εξασφαλίζουν την επιβίωση. Είναι η ανώτερη μορφή πίστης του Ποσειδώνα. Ακούγεται αρκετά μακρινό και ιδεαλιστικό, καθώς έχουμε να ξεπεράσουμε πολλά εμπόδια άγνοιας και προβληματικών μορφών καλλιτεχνικής έμπνευσης, που μόνο εξύψωση δεν προσφέρουν, αλλά λειτουργούν διαβρωτικά για τον ψυχισμό του ανθρώπου, ένας κίνδυνος του Ποσειδώνα. Ωστόσο ο σπόρος για πληρέστερη ψυχική ζωή, θα σπαρθεί. Και οι σπόροι έρχονται πάντα με τους εχθρούς τους.

Επίσης θα υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για μαζική ύπνωση μέσα από εικόνες που δημιουργούν ένα glamour, που δημιουργούν σκεπτομορφές στο συλλογικό ασυνείδητο, τις οποίες λόγω αδυναμίας και έλλειψης ταυτότητας, πολύς κόσμος θα προσπαθήσει να πραγματώσει για να αποκτήσει ένα αίσθημα ότι ανήκει σε κάτι πιο συλλογικό. Η ύπνωση πάντα είναι ένας κίνδυνος για τον Ποσειδώνα. Οι Σειρήνες καραδοκούν να παρασύρουν τους αδύναμους ανθρώπους σε μονοπάτια προβληματικά. Ωστόσο, ο Ποσειδώνας μπορεί να έχει τους προαναφερθέντες κινδύνους, ταυτόχρονα όμως δίνει και την απαραίτητη ευαισθησία και διαίσθηση για να μπορεί κάποιος να τους αποφεύγει.

Η ανώτερη μορφή της τέχνης γίνεται ένα όχημα που μεταφέρει τον άνθρωπο σε ανώτερες σφαίρες, στις οποίες βιώνει λύτρωση, ενότητα και διεύρυνση της συνειδητότητας. Ωστόσο αυτό προϋποθέτει να ζει ο καλλιτέχνης μια ιδιαίτερα αγνή ζωή, μια ζωή θυσίας των κατώτερων ωθήσεων, κάτι που άλλωστε βλέπουμε ξεκάθαρα με το συμβολισμό του Ποσειδώνα, που είναι ο πλανήτης της τέχνης και της θυσίας. Ο αληθινός καλλιτέχνης επειδή προσφέρει υπηρεσία στον συνάνθρωπο, οφείλει να κρατά τα σώματά του πολύ καθαρά, ώστε να γίνεται όχημα ανώτερων εμπνεύσεων που θα θεραπεύουν το κοινό του. Θα τολμούσα να πω, ότι ο καλλιτέχνης οφείλει να ζει ασκητική ζωή Ποσειδώνιας απόσυρσης, αντί, όπως βλέπουμε στις μέρες μας, να εξαντλείται στις αρνητικές εκδηλώσεις του Ποσειδώνα, της διάλυσης, των ναρκωτικών, της πορνείας, της πλάνης, και να οδηγεί έτσι και το κοινό του σε αποσύνθεση. Ο ιδανικός Ποσειδώνιος καλλιτέχνης θα μάς μαγεύει με την ομορφιά της αγνότητας και της πνευματικής ανύψωσης που θα προσφέρει μέσα απ’ τα έργα του, σε αντίθεση με την αρνητική εκδήλωση του Ποσειδώνιου καλλιτέχνη που μαγεύει μέσα από τη δημιουργία ψεύτικων εικόνων που παρασύρουν και δημιουργούν ένα glamour γύρω απ’ το πρόσωπό του. Ο πραγματικός καλλιτέχνης δεν προσπαθεί να πάρει ενέργεια απ’ τους άλλους, αλλά να δώσει ενέργεια. Και, όταν λαμβάνει τον θαυμασμό για όσα προσφέρει, αυτόν τον θαυμασμό τον παραδίδει στη Πηγή, στο Θείον, απ’ όπου έτσι κι αλλιώς προέρχεται η έμπνευση. Γιατί αν ο καλλιτέχνης «κρατήσει» τον θαυμασμό που λαμβάνει, θα αναπτυχθεί εγώ, το οποίο θα οδηγήσει σε νευρώσεις, οι οποίες με τη σειρά τους θα ωθήσουν το άτομο σε καταχρήσεις κι εθισμούς, όπως παρατηρούμε τόσο συχνά στην εποχή μας. Αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας εγωιστικής και βαμπιρικής αντιμετώπισης της τέχνης.


Λύτρωση μέσα απ’ το διαλογισμό, τη προσευχή και τη θυσία

Εκτός απ’ την τέχνη, τον έρωτα και τον ρομαντισμό, κατά τη πολύχρονη διέλευση του Ποσειδώνα απ’ τους Ιχθείς, θα ανθίσει επίσης η εξάσκηση στο διαλογισμό και τη προσευχή. Γίνονται και αυτά βασικά μέσα επιβίωσης, όπως οι πηγές των βουνών τροφοδοτούν τα ποτάμια, τα οποία κατόπιν προσφέρουν γονιμότητα στη γη και στις καλλιέργειες. Έτσι και η επαφή με ανώτερα πνευματικά πεδία, θρέφει την ψυχή, η οποία με τη σειρά της θρέφει την προσωπικότητα και την κάνει γόνιμη και στο υλικό πεδίο. Γίνεται τότε ο άνθρωπος σαν το πουλάκι που ανέφερε ο Χριστός, το οποίο δεν χρειάζεται να ανησυχεί για την υλική ζωή και το αύριο. Ο Ποσειδώνιος Διδάσκαλος Χριστός, έδωσε έτσι την φόρμουλα για την επιβίωσή μας και στην υλική ζωή, μέσα από ένα εξυψωμένο focus, μέσα από μια θυσιαστική ζωή υπηρεσίας και απάρνησης του εγώ. Είναι οι αδράνειες του ανθρώπου και η χαμηλή εκδήλωση των Ποσειδώνιων ενεργειών, που τον κάνουν να νιώθει ένα αδύναμο θύμα της ζωής. Με τον Ποσειδώνα όμως, πρέπει να μάθουμε να είμαστε πουλάκια που πετάμε ψηλά, και όχι ερπετά που σέρνονται…

Η έφεση για διαλογισμό αυξάνει ραγδαία με τη διέλευση του Ποσειδώνα απ’ τους Ιχθείς, το ίδιο και η νοσταλγία για ένωση με το Όλον, για υπέρβαση της γήινης σκληρότητας, για ανάβαση σε ευδαιμονικά πεδία. Κι εδώ βέβαια ελλοχεύει ο κίνδυνος της πλάνης και των διαλογιστικών πρακτικών που λειτουργούν σα ναρκωτικό, ή της αντιμετώπισης της προσευχής δυαδιστικά, να αναμένει δηλαδή κανείς τη λύτρωση ή κάποιες χάρες από έναν εξωτερικό Θεό. Αλλά και η χρήση ουσιών για προσδοκώμενη επίτευξη πνευματικής ανύψωσης, κάτι τόσο –αρνητικά- Ποσειδώνιο, που λόγω της διέλευσης του πλανήτη αυτού απ’ το ζώδιό του, είναι λογικό να βγουν με πληθωρικό τρόπο τα αρχετυπικά στοιχεία του, αρνητικά και θετικά. Η πλάνη της προσμονής για λύτρωση από μια ουσία, θα πρέπει να αντικατασταθεί με την συνειδητή ψυχική καλλιέργεια. Είναι η γνωστή φυγοπονία και το αίσθημα της αδυναμίας που ωθεί τους Ποσειδώνιους ανθρώπους σε ουσίες που υπόσχονται πνευματικές εμπειρίες, οι οποίες όμως τελικά αδυνατίζουν κι άλλο το ήδη αποδυναμωμένο λεπτοφυές νευρικό σύστημα, ενώ αυξάνουν τη ψυχική μόλυνση, το αίσθημα σύγχυσης και αδυναμίας, και φυσικά, τις ψευδαισθήσεις.

Επίσης με τον Ποσειδώνα στους Ιχθείς, τα ψυχικά φαινόμενα θα αυξηθούν ραγδαία, η αστρική όραση πολλών ανθρώπων θα ανοίξει, κάτι που μπορεί να ωθήσει σε ψυχολογικές ανισορροπίες τους πιο αδύναμους και απροετοίμαστους. Γι’ αυτό είναι κρίσιμο να υπάρξει μια προετοιμασία, ώστε να γνωρίζουμε τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Τα κατώτερα ψυχικά πεδία άλλωστε, είναι γεμάτα εχθρούς, γεμάτα πλάνες, σκεπτομορφές, οντότητες και βλαβερές επιρροές, τις οποίες πολλές φορές οι άνθρωποι ημι-ασυνείδητα προσκαλούν για να κερδίσουν κάτι.

Η μελέτη των ψυχικών επιπέδων και της ψυχικής φυσιολογίας λοιπόν θα γίνει σε πιο μαζικό επίπεδο, όσο επιτρέπει η εξέλιξη του πλανήτη, καθώς θα αυξηθεί η ευαισθησία και η ψυχική προσληπτικότητα. Θα γεννηθούν σε μαζικό επίπεδο παιδιά που θα βλέπουν αύρες και που θα κουβαλούν κάτι το κοσμικό στην συνειδητότητά τους. Η προστασία αυτών των ιδιαίτερα ευαίσθητων ψυχών, είναι επιβεβλημένη, τόσο προστατεύοντάς τα απ’ την ασχήμια και την κακοφωνία, όσο και από τα διάφορα δηλητήρια, χημικά και άλλες τοξίνες, ενεργειακές, διατροφικές κλπ.

Ο Ποσειδώνας εισχωρεί και ‘ποτίζει’ νέες ψυχικές περιοχές, τις κάνει εύφορες και προσφέρει την ευαισθησία εκείνη για την κατανόηση τους. Μια διαδικασία ανακουφιστική, που διαφέρει απ’ τα ψυχικά σοκ που βίωσε η ανθρωπότητα τα προηγούμενα χρόνια με τον Ουρανό στους Ιχθείς, ο οποίος έκανε άνω κάτω τη συνείδηση των ανθρώπων, γι’ αυτό και αυξήθηκαν τόσο δραματικά οι ψυχικές παθήσεις.

Ο διαλογισμός και η προσευχή, είναι τα βασικά μέσα για εξερεύνηση των ανώτερων πνευματικών πεδίων, αρκεί να γίνονται χωρίς προσμονή αποτελεσμάτων. Ο διαλογισμός και η προσευχή είναι θυσία. Κι αυτό γιατί «καίμε» ή εξαγνίζουμε τα κατώτερα μέρη του εαυτού μας, όπως ένα κερί που καίγεται για να πάει η φλόγα ψηλά. Έτσι με τον διαλογισμό, θυσιάζουμε το κατώτερο, θυσιάζουμε τις επιθυμίες, τις νοσταλγίες, τις προσδοκίες, το ίδιο το εγώ μας δηλαδή, και αυτή η θυσία γίνεται το μέσον για εξύψωση σε ανώτερα ευδαιμονικά πεδία, σε πεδία μεγάλης χάρης και ομορφιάς. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ζωή εδώ στη γη μπορεί να γίνει ιδανική. Άνθρωποι γόνιμοι, επί της ουσίας όμορφοι και πλούσιοι, θα προσφέρουν τα χαρίσματά τους και θα θεραπεύουν τον άνθρωπο και τη ζωή. Έτσι ο διαλογισμός, η προσευχή, η θυσία του εγώ, μάς κάνουν ανθρώπους υπηρεσίας και μέσα απ’ την υπηρεσία θα δημιουργήσουμε τη δυνατότητα για μια μαγική ζωή, εδώ στη γη. Πως νομίζαμε άλλωστε ότι θα επανέλθει η μαγεία στη ζωή μας;


Οι παγίδες του Ποσειδώνα

Η διέλευση του Ποσειδώνα απ’ τους Ιχθείς θα μάς ανοίξει την πόρτα για μαγευτικούς κόσμους. Ας είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τους εχθρούς που θα έρθουν μαζί με αυτή την ευκαιρία – γιατί πάντα οι νέες ευκαιρίες έρχονται με νέες προκλήσεις. Εκτός απ’ τις πλάνες, τα ναρκωτικά και τις χημικές ουσίες που είναι προφανείς παγίδες του Ποσειδώνα, θα έχουμε και πολύ πιο εκλεπτυσμένες και δυσδιάκριτες παγίδες. Ακόμα και η αγάπη θα γίνει μια παγίδα, όταν η αγάπη εκδηλώνεται σαν μια μορφή συναισθηματισμού, ακόμα και υπνωτισμού, που προσπαθεί να «μουδιάσει» τη συνειδητότητα, που ωθεί σε αποφυγή της αντιμετώπισης της ζωής, των αδυναμιών και των ελαττωμάτων. Οι Ποσειδώνιοι άνθρωποι είναι πολύ ευαίσθητοι, και συχνά δημιουργούν ένα κέλυφος συναισθηματισμών, με το οποίο κουκουλώνουν οτιδήποτε προσπαθεί να τους προκαλέσει πόνο ή να τους αποκαλύψει τα «δαιμόνιά» τους. Έτσι όμως πέφτει κανείς στον κίνδυνο της στασιμότητας, της αυτοματιστικής, υπνωτισμένης ζωής. Γι’ αυτό, μαζί με την ανάπτυξη της πνευματικής ευαισθησία, της δημιουργικότητας και του υγιούς ιδεαλισμού, είναι λογικό να παρατηρηθεί και αύξηση της μαζικής ύπνωσης. Όμως, αν ο άνθρωπος δεν μάθει να επεξεργάζεται τον πόνο συνειδητά, δεν έχει γίνει ενήλικος ακόμα. Άλλωστε με τον Ποσειδώνα θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι όσα νομίζουμε ως επίπονα και άσχημα, δεν είναι τελικά τόσο τραγικά όσο τα φανταζόμασταν και η αποφυγή αντιμετώπισής τους απλά τα διόγκωνε.

Περιέργως ο Ποσειδώνας στους Ιχθείς θα μάς δώσει την δυνατότητα για βίωμα της Αλήθειας, μέσα απ’ την αντιμετώπιση της πλάνης. Θα μάς μεταφέρει σε πιο αληθινά πεδία, αρκεί να πολεμήσουμε τον εχθρό. Και είναι μια εκλεπτυσμένη μάχη, που οι καλλιτέχνες της ζωής καλούνται να δώσουν…


Σημ.: Ο Ποσειδώνας θα διατρέχει το ζώδιο των Ιχθείων απ’ το 2011 μέχρι το 2026.



Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό New Age Astrology


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)