Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Σεληνιακές εκλείψεις

Οι εκλείψεις σελήνης μάς δίνουν την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε, να δουλέψουμε και να απελευθερώσουμε αυτόματες συμπεριφορές, συνήθειες, τρόπους σκέψης, νοοτροπίες, ωθήσεις, κατευθύνσεις και κολλήματα στο παρελθόν, που μας κρατούν πίσω στην εξέλιξη. Δεν είναι ένα εύκολο εγχείρημα, καθώς εδώ στη γη και στη παρούσα φάση της εξέλιξης, οι άνθρωποι λειτουργούμε περισσότερο με τη σεληνιακή-αυτόματη φύση μας και λιγότερο με την ηλιακή-συνειδητή φύση μας, κάτι που μας εμποδίζει στην επίγνωση και υπέρβαση όλων αυτών των συμπεριφορών που μας κρατούν κολλημένους στην εξέλιξη.

Επίσης δεν είναι εύκολο εγχείρημα γιατί έχουμε να κάνουμε με χαμηλούς κραδασμούς, έχουμε δηλαδή να αγωνιστούμε ενάντια στην αδράνεια της φύσης μας και ενάντια σε κληρονομημένες συμπεριφορές και λειτουργίες. Για παράδειγμα, μπορεί να λειτουργούμε κάποιες συναισθηματικές συνήθειες που έχουμε κληρονομήσει από τη μητέρα μας ή από τους προγόνους γενικά, όπως αυτολύπηση, πικρία, αρνητικότητα, συναισθηματική εξάρτηση, συναισθήματα ανικανοποίητου κλπ, συμπεριφορές που μπλοκάρουν σε πρακτικό επίπεδο τη ζωή και τις σχέσεις μας, ενώ ασυνείδητα να νομίζουμε ότι αυτοί οι τρόποι σκέψης και λειτουργίας είναι δικοί μας.

Έτσι με τις σεληνιακές εκλείψεις καλούμαστε να συνειδητοποιήσουμε, να απελευθερώσουμε και να υπερβούμε τα κολλήματα και τις αδράνειες της φύσης μας, κολλήματα που μας κρατούν σε έναν βαμπιρικό τρόπο λειτουργίας – γιατί η αρνητικότητα είναι βαμπιρισμός. Αυτό που χρειάζεται είναι αυτοπαρατήρηση, ώστε να δούμε τις αρνητικές συμπεριφορές που λειτουργούμε, και κατόπιν να αγωνιστούμε προς ενεργοποίηση της φύσης μας. Ο διαλογισμός, η προσευχή, η θετική σκέψη, η κάθαρση της καθημερινής ζωής και των συνηθειών μας, θα είναι τα μεγάλα μας όπλα ενάντια στους χαμηλούς κραδασμούς.



Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

Εκλείψεις και φόβος

Τις εκλείψεις ούτε πρέπει να τις φοβόμαστε, ούτε να μας προκαλούν αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα, καθώς οι εκλείψεις μάς δίνουν πολύτιμες ευκαιρίες για πνευματική ανάπτυξη και ανανέωση της ζωής. Σίγουρα βέβαια προκαλούν την εσωτερική μας συνοχή, καθώς η λογική εκλείπει, ενώ αν δεν έχει χτιστεί μια εσωτερική συνοχή και ο άνθρωπος ζει στον επίπλαστο και ψευδαισθησιακό κόσμο του εγωισμού του, τότε μπαίνει σε περίοδο χάους και δοκιμασίας. Οι δοκιμασίες άλλωστε προσπαθούν να μας καταδείξουν το που και πόσο έχουμε απομακρυνθεί από την ενότητα με τον Εαυτό μας.

Γι’ αυτό στη περίοδο των εκλείψεων ασθενούν πολλοί περισσότεροι άνθρωποι, καθώς η ασθένεια δεν είναι παρά ένδειξη και εκδήλωση των αυταπατών και της άγνοιας που τρέφουμε, και όπως είπαμε οι εκλείψεις τα φέρνουν όλα αυτά στην επιφάνεια.

Τις εκλείψεις ο άνθρωπος τις φοβάται όταν δεν ξέρει τον εαυτό του, όταν δεν λειτουργεί με εσωτερική συνοχή και δεν δημιουργεί συνειδητά το μέλλον του. Γιατί, αν έχουμε επίγνωση του τι κάνουμε κάθε στιγμή, τότε χτίζουμε το μέλλον μας συνειδητά και δεν φοβόμαστε την υποτιθέμενη ‘ατυχία’ της τυχαιότητας. Γίνεται έτσι ο άνθρωπος κύριος του εαυτού και της μοίρας του.

Ας δεχτούμε λοιπόν τις εκλείψεις σαν μια ευκαιρία για εξέλιξη, όπως και όλες τις δύσκολες αστρολογικές επιρροές, κι ας μην δημιουργούμε φόβο και αρνητικότητα. Είναι καιρός να γίνουμε κύριοι του εαυτού μας και του κάρματός μας, αντί μέσα από την ασυνειδησία και την αυτόματη ζωή να αφηνόμαστε να μας παρασύρουν οι καταστάσεις. Το Άγνωστο μπορεί να γίνει Γνωστό, αν αγωνιστούμε πνευματικά και αν συσσωρεύσουμε ενέργεια, η οποία θα φέρει συνειδητότητα, καθώς η ενέργεια είναι η τροφή της συνειδητότητας.



Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Η μελέτη της αστρολογίας δεν πρέπει να προκαλεί φόβο

Η μελέτη της αστρολογίας ούτε πρέπει να προκαλεί φόβο αλλά ούτε και να υποκινείται από φόβο. Είναι σα να φοβόμαστε την ίδια τη ζωή. Όμως επειδή η κάθε στιγμή μάς δίνει και τα απαραίτητα εφόδια για να την ζήσουμε, γι’ αυτό δεν πρέπει να φοβόμαστε. Βλέπουμε πολλούς ανθρώπους που φοβόντουσαν να μην τους συμβούν κάποιες τραγωδίες, και όταν αυτές τους έτυχαν, τις αντιμετώπισαν με ψυχραιμία και θάρρος – η στιγμή, η ζωή, τους έδωσε τη δύναμη να τις ξεπεράσουν. Που λοιπόν ο λόγος για φόβο;

Σίγουρα βέβαια ο νους των ανθρώπων είναι συνήθως αρκετά μολυσμένος και προβάλλει αρνητικότητα προς το μέλλον όταν του δοθεί ένα ερέθισμα, όπως όταν δει μια επικείμενη δύσκολη αστρολογική όψη. Κι εδώ έρχεται η ανάγκη για εξάγνιση του νου, για διαλογισμό και επιστροφή στον Εαυτό: το ότι προβάλλουμε στο μέλλον φόβους και αρνητικότητες, σημαίνει ότι δεν έχουμε πίστη, δεν έχουμε Ταυτότητα, δεν είμαστε στο Κέντρο μας.

Αν μελετάμε αστρολογία έχοντας σαν ασυνείδητο κίνητρο το φόβο, συνήθως το κάνουμε για να προσπαθήσουμε να κοντρολάρουμε τις επιρροές και τη ζωή, ώστε να αποφύγουμε το πόνο. Όμως πρέπει να μάθουμε να αποδεχόμαστε το πόνο, είναι μέρος της ζωής και έρχεται σαν καμπανάκι που μας λέει ότι πρέπει να εξελιχτούμε, να διαλύσουμε εγωισμούς και να αυτό-ενεργοποιηθούμε. Όσο περισσότερο συντονιζόμαστε με την ανάγκη για Αλλαγή, τόσο λιγότερες πιθανότητες για πόνο θα έχουμε. Βέβαια, για να συντονιστούμε με τον αιώνιο νόμο της αλλαγής, πρέπει να ανυψώσουμε το κραδασμό μας, να αποκτήσουμε περισσότερη ενέργεια, γιατί η αντίσταση στην Αλλαγή έρχεται λόγω αδράνειας, έλλειψης ενέργειας και αποκρυσταλλωμένων ενεργειών στο είναι μας, που αλλιώς λέγονται και εγωισμοί.

Σε τελική ανάλυση, όλοι πρέπει να φιλοσοφήσουμε τα πράγματα και να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα του θανάτου, καθώς όλοι οι υπόλοιποι φόβοι ξεκινούν από το φόβο του θανάτου/εκμηδένισης – ο φυσικός θάνατος άλλωστε είναι το μόνο πράγμα που σίγουρα δεν μπορούμε να αποφύγουμε. Αν αποδεχτούμε βαθιά το θάνατο, αν συντονιστούμε με τους κύκλους της ζωής, του θανάτου και της αναγέννησης, ο φόβος παύει, γιατί εμπιστευόμαστε τον ίδιο το νόμο της ζωής. Είναι όταν προσπαθούμε να αγκιστρωθούμε από καταστάσεις, όταν προσπαθούμε να φτιάξουμε τα πράγματα όπως τα θέλει η εξωτερική τεχνητή προσωπικότητα (με τις χίλιες δυο επίπλαστες επιθυμίες και φοβίες) που αμφισβητούμε τη ζωή και παύουμε να εμπιστευόμαστε την αγαθότητα της Ύπαρξης – από κει ξεκινούν και όλοι μας οι φόβοι.

Αν ζούμε το Τώρα με βάθος και συνειδητότητα, με συνεχή αγώνα αυτοϋπέρβασης, τότε έχουμε κάνει το καθήκον μας και το μέλλον μας είναι ‘εξασφαλισμένο’. Γι’ αυτό η αστρολογία πρώτα απ’ όλα πρέπει να είναι εργαλείο για την κατανόηση του Τώρα. Άλλωστε το μέλλον δεν υπάρχει, είναι ένα δημιούργημα το νου – μόνο το Αιώνιο Παρόν έχουμε, ας το κατακτήσουμε.



Related Posts with Thumbnails

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)