Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Σεληνιακές εκλείψεις

Οι εκλείψεις σελήνης μάς δίνουν την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε, να δουλέψουμε και να απελευθερώσουμε αυτόματες συμπεριφορές, συνήθειες, τρόπους σκέψης, νοοτροπίες, ωθήσεις, κατευθύνσεις και κολλήματα στο παρελθόν, που μας κρατούν πίσω στην εξέλιξη. Δεν είναι ένα εύκολο εγχείρημα, καθώς εδώ στη γη και στη παρούσα φάση της εξέλιξης, οι άνθρωποι λειτουργούμε περισσότερο με τη σεληνιακή-αυτόματη φύση μας και λιγότερο με την ηλιακή-συνειδητή φύση μας, κάτι που μας εμποδίζει στην επίγνωση και υπέρβαση όλων αυτών των συμπεριφορών που μας κρατούν κολλημένους στην εξέλιξη.

Επίσης δεν είναι εύκολο εγχείρημα γιατί έχουμε να κάνουμε με χαμηλούς κραδασμούς, έχουμε δηλαδή να αγωνιστούμε ενάντια στην αδράνεια της φύσης μας και ενάντια σε κληρονομημένες συμπεριφορές και λειτουργίες. Για παράδειγμα, μπορεί να λειτουργούμε κάποιες συναισθηματικές συνήθειες που έχουμε κληρονομήσει από τη μητέρα μας ή από τους προγόνους γενικά, όπως αυτολύπηση, πικρία, αρνητικότητα, συναισθηματική εξάρτηση, συναισθήματα ανικανοποίητου κλπ, συμπεριφορές που μπλοκάρουν σε πρακτικό επίπεδο τη ζωή και τις σχέσεις μας, ενώ ασυνείδητα να νομίζουμε ότι αυτοί οι τρόποι σκέψης και λειτουργίας είναι δικοί μας.

Έτσι με τις σεληνιακές εκλείψεις καλούμαστε να συνειδητοποιήσουμε, να απελευθερώσουμε και να υπερβούμε τα κολλήματα και τις αδράνειες της φύσης μας, κολλήματα που μας κρατούν σε έναν βαμπιρικό τρόπο λειτουργίας – γιατί η αρνητικότητα είναι βαμπιρισμός. Αυτό που χρειάζεται είναι αυτοπαρατήρηση, ώστε να δούμε τις αρνητικές συμπεριφορές που λειτουργούμε, και κατόπιν να αγωνιστούμε προς ενεργοποίηση της φύσης μας. Ο διαλογισμός, η προσευχή, η θετική σκέψη, η κάθαρση της καθημερινής ζωής και των συνηθειών μας, θα είναι τα μεγάλα μας όπλα ενάντια στους χαμηλούς κραδασμούς.



Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

Εκλείψεις και φόβος

Τις εκλείψεις ούτε πρέπει να τις φοβόμαστε, ούτε να μας προκαλούν αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα, καθώς οι εκλείψεις μάς δίνουν πολύτιμες ευκαιρίες για πνευματική ανάπτυξη και ανανέωση της ζωής. Σίγουρα βέβαια προκαλούν την εσωτερική μας συνοχή, καθώς η λογική εκλείπει, ενώ αν δεν έχει χτιστεί μια εσωτερική συνοχή και ο άνθρωπος ζει στον επίπλαστο και ψευδαισθησιακό κόσμο του εγωισμού του, τότε μπαίνει σε περίοδο χάους και δοκιμασίας. Οι δοκιμασίες άλλωστε προσπαθούν να μας καταδείξουν το που και πόσο έχουμε απομακρυνθεί από την ενότητα με τον Εαυτό μας.

Γι’ αυτό στη περίοδο των εκλείψεων ασθενούν πολλοί περισσότεροι άνθρωποι, καθώς η ασθένεια δεν είναι παρά ένδειξη και εκδήλωση των αυταπατών και της άγνοιας που τρέφουμε, και όπως είπαμε οι εκλείψεις τα φέρνουν όλα αυτά στην επιφάνεια.

Τις εκλείψεις ο άνθρωπος τις φοβάται όταν δεν ξέρει τον εαυτό του, όταν δεν λειτουργεί με εσωτερική συνοχή και δεν δημιουργεί συνειδητά το μέλλον του. Γιατί, αν έχουμε επίγνωση του τι κάνουμε κάθε στιγμή, τότε χτίζουμε το μέλλον μας συνειδητά και δεν φοβόμαστε την υποτιθέμενη ‘ατυχία’ της τυχαιότητας. Γίνεται έτσι ο άνθρωπος κύριος του εαυτού και της μοίρας του.

Ας δεχτούμε λοιπόν τις εκλείψεις σαν μια ευκαιρία για εξέλιξη, όπως και όλες τις δύσκολες αστρολογικές επιρροές, κι ας μην δημιουργούμε φόβο και αρνητικότητα. Είναι καιρός να γίνουμε κύριοι του εαυτού μας και του κάρματός μας, αντί μέσα από την ασυνειδησία και την αυτόματη ζωή να αφηνόμαστε να μας παρασύρουν οι καταστάσεις. Το Άγνωστο μπορεί να γίνει Γνωστό, αν αγωνιστούμε πνευματικά και αν συσσωρεύσουμε ενέργεια, η οποία θα φέρει συνειδητότητα, καθώς η ενέργεια είναι η τροφή της συνειδητότητας.



Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Η μελέτη της αστρολογίας δεν πρέπει να προκαλεί φόβο

Η μελέτη της αστρολογίας ούτε πρέπει να προκαλεί φόβο αλλά ούτε και να υποκινείται από φόβο. Είναι σα να φοβόμαστε την ίδια τη ζωή. Όμως επειδή η κάθε στιγμή μάς δίνει και τα απαραίτητα εφόδια για να την ζήσουμε, γι’ αυτό δεν πρέπει να φοβόμαστε. Βλέπουμε πολλούς ανθρώπους που φοβόντουσαν να μην τους συμβούν κάποιες τραγωδίες, και όταν αυτές τους έτυχαν, τις αντιμετώπισαν με ψυχραιμία και θάρρος – η στιγμή, η ζωή, τους έδωσε τη δύναμη να τις ξεπεράσουν. Που λοιπόν ο λόγος για φόβο;

Σίγουρα βέβαια ο νους των ανθρώπων είναι συνήθως αρκετά μολυσμένος και προβάλλει αρνητικότητα προς το μέλλον όταν του δοθεί ένα ερέθισμα, όπως όταν δει μια επικείμενη δύσκολη αστρολογική όψη. Κι εδώ έρχεται η ανάγκη για εξάγνιση του νου, για διαλογισμό και επιστροφή στον Εαυτό: το ότι προβάλλουμε στο μέλλον φόβους και αρνητικότητες, σημαίνει ότι δεν έχουμε πίστη, δεν έχουμε Ταυτότητα, δεν είμαστε στο Κέντρο μας.

Αν μελετάμε αστρολογία έχοντας σαν ασυνείδητο κίνητρο το φόβο, συνήθως το κάνουμε για να προσπαθήσουμε να κοντρολάρουμε τις επιρροές και τη ζωή, ώστε να αποφύγουμε το πόνο. Όμως πρέπει να μάθουμε να αποδεχόμαστε το πόνο, είναι μέρος της ζωής και έρχεται σαν καμπανάκι που μας λέει ότι πρέπει να εξελιχτούμε, να διαλύσουμε εγωισμούς και να αυτό-ενεργοποιηθούμε. Όσο περισσότερο συντονιζόμαστε με την ανάγκη για Αλλαγή, τόσο λιγότερες πιθανότητες για πόνο θα έχουμε. Βέβαια, για να συντονιστούμε με τον αιώνιο νόμο της αλλαγής, πρέπει να ανυψώσουμε το κραδασμό μας, να αποκτήσουμε περισσότερη ενέργεια, γιατί η αντίσταση στην Αλλαγή έρχεται λόγω αδράνειας, έλλειψης ενέργειας και αποκρυσταλλωμένων ενεργειών στο είναι μας, που αλλιώς λέγονται και εγωισμοί.

Σε τελική ανάλυση, όλοι πρέπει να φιλοσοφήσουμε τα πράγματα και να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα του θανάτου, καθώς όλοι οι υπόλοιποι φόβοι ξεκινούν από το φόβο του θανάτου/εκμηδένισης – ο φυσικός θάνατος άλλωστε είναι το μόνο πράγμα που σίγουρα δεν μπορούμε να αποφύγουμε. Αν αποδεχτούμε βαθιά το θάνατο, αν συντονιστούμε με τους κύκλους της ζωής, του θανάτου και της αναγέννησης, ο φόβος παύει, γιατί εμπιστευόμαστε τον ίδιο το νόμο της ζωής. Είναι όταν προσπαθούμε να αγκιστρωθούμε από καταστάσεις, όταν προσπαθούμε να φτιάξουμε τα πράγματα όπως τα θέλει η εξωτερική τεχνητή προσωπικότητα (με τις χίλιες δυο επίπλαστες επιθυμίες και φοβίες) που αμφισβητούμε τη ζωή και παύουμε να εμπιστευόμαστε την αγαθότητα της Ύπαρξης – από κει ξεκινούν και όλοι μας οι φόβοι.

Αν ζούμε το Τώρα με βάθος και συνειδητότητα, με συνεχή αγώνα αυτοϋπέρβασης, τότε έχουμε κάνει το καθήκον μας και το μέλλον μας είναι ‘εξασφαλισμένο’. Γι’ αυτό η αστρολογία πρώτα απ’ όλα πρέπει να είναι εργαλείο για την κατανόηση του Τώρα. Άλλωστε το μέλλον δεν υπάρχει, είναι ένα δημιούργημα το νου – μόνο το Αιώνιο Παρόν έχουμε, ας το κατακτήσουμε.



Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

Τετράγωνο Κρόνου-Πλούτωνα - Διάλυση εγωισμών, ξεπέρασμα συνηθειών, επείγουσα ανάγκη για ανάληψη προσωπικής και συλλογικής ευθύνης

Το τετράγωνο Κρόνου-Πλούτωνα, εκτός από υλικές, οικονομικές αγωνίες και άγχη (απαιτεί λιτότητα) προκαλεί επίσης και αίσθημα αποπροσανατολισμού, καθώς διαλύει παλιές ριζωμένες αντιλήψεις και μας κάνει να αμφισβητούμε όσα ξέρουμε. Υπάρχει πολύς κόσμος, κυρίως νέοι, που αμφισβητούν ακόμα και το σώμα τους, το κόσμο της μορφής και την υλική πραγματικότητα γενικά. Αν δεν έχουν σωστή καθοδήγηση και σωστές αξίες, κινδυνεύουν, κυρίως από ψυχικές ασθένειες, που εξαπλώνονται ταχύτατα στις κοινωνίες μας λόγω της έλλειψης πνευματικών ιδανικών και καθοδήγησης.

Σίγουρα η όψη αυτή φέρνει έντονο αίσθημα αγωνίας, ακόμα και απόγνωσης, καθώς διαλύονται προσκολλήσεις και δομές στο είναι μας, και νιώθουμε ότι δεν έχουμε πουθενά να βασιστούμε. Όμως ας μην αποφεύγουμε τις ενέργειες αυτές, ας αντιμετωπίσουμε συνειδητά όλα αυτά τα σκοτεινά συναισθήματα που μπορεί να έρχονται στην επιφάνεια, καθώς κρύβουν θησαυρούς. Άλλωστε ο Άδης κρύβει και τα Ηλύσια πεδία με τους θησαυρούς τους, για όσους Ήρωες καταφέρουν να νικήσουν τα γήινα πάθη και φοβίες. Φυσικά για να βγούμε νικητές, πρέπει να έχουμε σαφή εσωτερικό προσανατολισμό και στόχο.

Η γωνία αυτή επίσης μάς καλεί να αναλογιστούμε και να αντιμετωπίσουμε τις ισχυρές αντιστάσεις του εγώ μας. Το εγώ μας λέει "είμαι σπουδαίος, τρανός, είμαι ο καλύτερος στη δουλειά μου, είμαι ο καλύτερος σύζυγος/σύντροφος, η θρησκεία/πολιτική/φιλοσοφία/ιδεολογία μου είναι η καλύτερη και η μόνη αληθινή, είμαι σοφός, ξέρω τα πάντα, είμαι ήδη τέλειος σωματικά/συναισθηματικά/νοητικά, είμαι φωτισμένος, δεν χρειάζεται να μάθω, να διαβάσω να διαλογιστώ άλλο, και άλλα παρόμοια πνευματικώς τραγικά πράγματα.

Φυσικά οι εθισμοί και οι συνήθειές μας είναι σημαντικότατοι και σκληροί εγωισμοί, εγωιστικά κελύφη. Μη ξεχνάμε ότι η ασθένεια προκαλείται από τον εγωισμό με τις συνήθειες και εθισμούς του. Και η γωνία Κρόνου-Πλούτωνα συχνά φέρνει στην επιφάνεια προβλήματα υγείας, ώστε το άτομο να δουλέψει για να ξεπεράσει τόσο την σωματική του αδράνεια με τις συνήθειες και τους εθισμούς, όσο και τους εγωισμούς που προκαλούν την ασθένεια. Το να υπερασπίζεται βέβαια κάποιος τους εθισμούς και τις συνήθειές του, είναι αυτοκαταστροφικά εγωιστικό - όλα αυτά η όψη Κρόνου-Πλούτωνα τα φέρνει έντονα στην επιφάνεια.

Το να είναι κάποιος 'ικανοποιημένος' με τον εαυτό του και τη πορεία του, δείχνει σοβαρό εγωισμό. Ο εγωισμός είναι αντίσταση στη Ροή της Ζωής και της Ενέργειας. Και ο Κρόνος-Πλούτωνας έρχεται τώρα να σπάσει όλους αυτούς τους πολύ σκληρούς εγωισμούς και αντιστάσεις που προβάλλουμε, μέσα από δοκιμασίες.

Ο εγωισμός έλκει δυστυχία, αποτυχία, καταστροφή και "κακή τύχη", γιατί ο εγωισμός αντιστέκεται στη φυσική ροή των πραγμάτων, αντιστέκεται στο νόμο της συνεχούς αλλαγής - ο εγωισμός είναι αδράνεια. Και φυσικά, ο εγωισμός θα ρίξει το φταίξιμο για ότι του συμβαίνει σε κάποιο εξωτερικό παράγοντα. Ο εγωισμός δηλαδή είναι και ανευθυνότητα.

Έτσι με τη γωνία Κρόνου-Πλούτωνα, καλούμαστε να ξεπεράσουμε τα κατεστημένα του νου και των συνηθειών μας, ώστε να ανανεωθεί και να αναδομηθεί η ζωή μας. Καλούμαστε να αναλάβουμε την ευθύνη του εαυτού, της ζωής, της υγείας και των σχέσεών μας, και να μη ρίχνουμε την ευθύνη για ότι μάς συμβαίνει σε εξωτερικές καταστάσεις. Μοιάζει να είναι πολύ σκληρή αυτή η γωνία, αλλά τελικά αυτό που είναι σκληρό είναι οι κρυσταλλώσεις των εγωισμών και συνηθειών μας...



Κρόνος στο Ζυγό - Ωρίμανση των σχέσεων, αξιοπρέπεια στις κοινωνικές συναναστροφές

Η είσοδος του Κρόνου στο Ζυγό έρχεται να αποκαταστήσει την ισορροπία στη ζωή και στη ψυχή μας. Φυσικά θα πρέπει να εργαστούμε γι' αυτό, με το να ξεπεράσουμε την αδράνειά μας (ένα μεγάλο πρόβλημα για το Ζυγό - και όλοι έχουμε μέσα μας το ζώδιο αυτό).

Ο Κρόνος στο Ζυγό θα δοκιμάσει και θα ωριμάσει τον τρόπο που σχετιζόμαστε με τους άλλους. Το ζητούμενο είναι η ισορροπία και η αρμονία στις σχέσεις. Όχι όμως μια αδρανής 'αρμονία', αλλά μια δυναμική εξισορρόπηση που εμπεριέχει συνειδητά τις εντάσεις, τις 'μάχες', την ανάγκη για αλλαγή και εξέλιξη. Η μεγάλη παγίδα του Ζυγού είναι η αδράνεια που προκαλεί η ανάγκη του για μη-καταστροφή της εξωτερικής ηρεμίας και φαινομενικής αρμονίας. Αυτή όμως η μη-αντιμετώπιση των συγκρούσεων, συχνά φέρνει περισσότερη εχθρότητα, την οποία οι Ζυγοί τρέμουν!

Η ισορροπία στις σχέσεις επίσης μπορεί να αποκατασταθεί, μέσα από αυτο-υπευθυνότητα, συναισθηματική ωριμότητα και ανεξαρτησία. Ο Κρόνος στο Ζυγό μάς θυμίζει ότι οι σχέσεις δεν είναι δεκανίκια. Η πραγματική συντροφικότητα χτίζεται πρώτα απ' όλα μέσω συναισθηματικής ανεξαρτησίας, και ποτέ μέσα από "ανάγκη" και εξάρτηση.

Οι βαθιές, ολοκληρωμένες, αγαπημένες σχέσεις, χτίζονται από ώριμους, αυτόνομους ανθρώπους, μάς λέει λοιπόν ο Κρόνος στο Ζυγό.

Επίσης με το Κρόνο στο Ζυγό έχουμε να δουλέψουμε με τη κακώς εννοούμενη ευγένεια, που πηγάζει από ανασφάλεια: "θέλω να είμαι αρεστός", λέει ο Ζυγός. Πρέπει όμως να μεταμορφώσουμε την υποκριτική μας ευγένεια σε ουσιαστικό ενδιαφέρον για τους άλλους και σε αυθεντική εσωτερική αξιοπρέπεια, η οποία θα προσδώσει πραγματική χάρη και ομορφιά στο τρόπο που φερόμαστε στις κοινωνικές μας συναναστροφές. Αλλιώς, και πάλι, η υποκριτική μας ευγένεια θα έλκει καχυποψία και εχθρικά αισθήματα.



Άρης στο Λέοντα - Βεβαίωση της Ταυτότητας

Όλους αυτούς τους μήνες που θα κάτσει ο Άρης στο Λέοντα (μέχρι τον Ιούνιο) μάς μαθαίνει να είμαστε ο εαυτός μας - πρέπει να διεκδικήσουμε τον εαυτό μας. Ταυτότητα είναι η λέξη κλειδί, η ταύτιση με τον Εαυτό. Ακούγεται απλό - ποιος νομίζει ότι δεν είναι ο εαυτός του; Όμως, ματαιοδοξίες, επίπλαστες εικόνες του εαυτού (τα 'εγώ' δηλαδή) εμποδίζουν την άμεση και αυθεντική έκφραση του Εαυτού.

Όσο νομίζουμε ότι είμαστε 'κάτι', τόσο θα μπλοκάρουμε την πηγαία έκφραση του Εαυτού. Οι ματαιοδοξίες αυτές και οι επίπλαστες εικόνες που σχηματίζουμε γύρω από τον εαυτό μας, τις δημιουργούμε για να πάρουμε επιβεβαίωση από τους άλλους - χάνουμε έτσι τον Εαυτό μας καθώς σχηματίζουμε κελύφη εγωισμών που απομονώνουν την Ουσία μας και εμποδίζουν να εκφραστεί. Όσο αναζητούμε επιβεβαίωση από έξω, δεν θα είμαστε ο Εαυτός μας, δεν θα βιώνουμε Ταυτότητα. Η Ταυτότητα έρχεται μέσα από Ενότητα, από το Εν, ενώ ο εγωισμός λειτουργεί μέσα από τη δυαδικότητα της προβολής ενός επίπλαστου εαυτού προς τα έξω.

Η ουσιαστική ταπεινότητα, θα φέρει διάλυση των ματαιοδοξιών και εγωισμών μας, και θα επιτρέψει την αυθεντική, αυθόρμητη αυτοέκφραση, με επί της ουσίας Αυτο-πεποίθηση, αντί για οίηση Λιονταρίσια, που δεν κρύβει παρά κενοδοξία, κενότητα, έλλειψη Εαυτού. Όταν λείπει ο Εαυτός, ο άνθρωπος δημιουργεί τις ματαιοδοξίες του και τις επίπλαστες εικόνες για τον εαυτό, για να κρύψει την εσωτερική του γύμνια...


Related Posts with Thumbnails

Add me on facebook (παρακαλώ συστηθείτε)