Πλούτωνας και Πλούτος

Ο Πλούτωνας στο ωροσκόπιό μας μπορεί να δώσει σημαντικές ενδείξεις για το πώς να ενωθούμε με την πηγή ενέργειας βαθιά στο είναι μας, ώστε να γίνει η ζωή μας πολύ δημιουργική και να έχει αφθονία. Άλλωστε η πτώχευση ενός ανθρώπου και ενός έθνους, έρχεται σαν αποτέλεσμα της αποκοπής απ’ τη πραγματική πηγή της ενέργειας και την κατασπατάληση των πόρων.

Επειδή η φύση του πλανήτη αυτού είναι αφαιρετική, η καθοδήγηση για βαθύτερη σύνδεση με τη πηγή εντός μας, θα έρχεται συνήθως μετά από μια απώλεια ή κρίση στη ζωή μας, ατομικά ή συλλογικά. Ο συνετός άνθρωπος βέβαια, δεν περιμένει μια κρίση ή απώλεια για να ενεργοποιηθεί, αλλά δημιουργεί μόνος του κρίσεις μέσα του, δηλαδή μέσα από βαθύ στοχασμό ανιχνεύει τα κελύφη εκείνα του εγώ και των προσκολλήσεων που εμποδίζουν την βαθύτερη ενεργοποίησή του, και τα αφαιρεί.

Φυσικά η εκ των έσω ενεργοποίηση δεν είναι η πιο εύκολη και συχνή τακτική των ανθρώπων στη γη, καθώς προτιμούν τον βαμπιρισμό, την χαμηλή δηλαδή εκδήλωση του Πλούτωνα, η οποία όμως έχει κόστος και αργά ή γρήγορα θα φέρει κρίση, απώλειες και πτώχευση.

Έτσι λοιπόν, αν θέλουμε να επαναφέρουμε την αφθονία και τη πηγαία δημιουργικότητα στη ζωή μας, ακόμα και την αίσθηση ότι είμαστε ακατάλυτοι, θα πρέπει να λειτουργήσουμε όσα ο Πλούτωνας στο ωροσκόπιό μας μάς ζητά. Μερικές σημαντικές ενδείξεις μάς παρέχει η ζωδιακή θέση του Πλούτωνα στο χάρτη μας:

Η γενιά με Πλούτωνα στον Καρκίνο, αντί να βαμπιρίζει την οικογένεια την οποία κάνει βασική πηγή ενέργειας, καλείται να ενωθεί με τον συναισθηματικό της πυρήνα, να γίνει παραγωγός συναισθηματικής ενέργειας που θα τρέφει, θα ενώνει τους ανθρώπους, θα προσφέρει στοργή και θα δίνει την ασφάλεια στους άλλους ότι ανήκουν κάπου. Έτσι θα έχει αφθονία και το ίδιο το άτομο.

Η γενιά με Πλούτωνα στον Λέοντα, αντί να βαμπιρίζει τα παιδιά της τα οποία κάνει βασική πηγή ενέργειας, και αντί να βαμπιρίζει μέσα απ’ την αυτοπροβολή, καλείται να ενωθεί με τον καρδιακό της πυρήνα, απ’ όπου θα λάμψει το δημιουργικό δυναμικό το οποίο θα προσφέρει ζεστασιά, δύναμη, φώτιση και αυτοπεποίθηση στους άλλους. Έτσι θα έχει αφθονία και το ίδιο το άτομο.

Η γενιά με Πλούτωνα στην Παρθένο, αντί να βαμπιρίζει μέσα απ’ την υπερβολική ανάγκη για τάξη ή πρόγραμμα και μέσα απ’ την εργασία και την υγεία της με λάθος πρακτικές και τρόπους ζωής, καλείται να ενωθεί με τον πυρήνα της, ο οποίος θα προσφέρει την ενεργοποίηση εκείνη που θα κάνει το άτομο ικανό να γίνει ένα αποδοτικότερο και τελειότερο γρανάζι της κοινωνίας, εξυπηρετώντας τις πρακτικές ανάγκες των ανθρώπων, ενώ θα αποκτήσει καλύτερη κατανόηση για το πώς δουλεύει το σώμα του. Έτσι θα έχει πάντα αφθονία και υγεία.

Η γενιά με Πλούτωνα στον Ζυγό, αντί να βαμπιρίζει μέσα απ’ τις σχέσεις, τη κοινωνικότητα και το ναρκισσισμό, καλείται να ενωθεί με τον πυρήνα μέσα της, ένωση η οποία θα ωθήσει το άτομο να είναι αποτελεσματικός εξισορροπητής ανθρώπων και καταστάσεων, θα είναι πηγή δικαιοσύνης, αρμονίας, ομορφιάς, υγιούς και δημιουργικής κοινωνικότητας και ιδεών που αποκαθιστούν το δίκαιο. Έτσι θα έχει πάντα αφθονία και υγιείς σχέσεις.

Η γενιά με Πλούτωνα στον Σκορπιό, αντί να βαμπιρίζει μέσα απ’ το σεξ, τις προσκολλήσεις, τις εμμονές, το κοντρόλ, τα χρήματα και την αυτοκαταστροφή, καλείται να ενωθεί με τον πυρήνα της και να γίνει πηγή ενεργοποίησης και για τους άλλους, να ωθεί δηλαδή τους άλλους ανθρώπους σε σύνδεση με τον δικό τους πυρήνα, μέσα από ψυχαναλυτικές και εσωτερικές διαδικασίες. Έτσι θα έχει πάντα πηγαία δημιουργικότητα και αφθονία.

Η γενιά με Πλούτωνα στον Τοξότη, αντί να βαμπιρίζει μέσα απ’ την αχόρταγη ανάγκη για ταξίδια, εμπειρίες, γνώσεις και διπλώματα, καλείται να ενωθεί με τον πυρήνα της, απ’ τον οποίο θα αναδύεται το πραγματικό νόημα της ζωής και των καταστάσεων, το οποίο θα γίνει οδηγός και για άλλους ανθρώπους. Ανοίγοντας τους πνευματικούς ορίζοντες των άλλων, θα έχει πάντα αφθονία και όραμα.

Η γενιά με Πλούτωνα στον Αιγόκερω, αντί να βαμπιρίζει μέσα απ’ το κοινωνικό του status, το επάγγελμα, την εξουσία και τον αυταρχισμό, καλείται να ενωθεί με τον πυρήνα της, ο οποίος θα την καταστήσει ικανή για να φέρει αναδιοργάνωση στις κοινωνικές δομές, να γίνει φορέας σωστής οργάνωσης της κοινωνίας και να βοηθήσει τους άλλους να έρθουν σε επαφή με την εξουσία και την αρχή μέσα τους. Έτσι θα έχει ο ίδιος πάντα αφθονία κι επιτυχία.

Καλό είναι να θυμόμαστε ότι με τον Πλούτωνα πάντα υπάρχει ο κίνδυνος του ακραίου, τυφλού εγωισμού, που σαν μαύρη τρύπα μάς ρουφά και οδηγεί στην αυτοκαταστροφή. Αυτή η τάση για να αποφευχθεί θέλει επείγουσα αποφυγή της εξωτερικότητας. Ο Πλούτωνας είναι ενάντια σε κάθε εξωτερικότητα, ζητά το απόλυτο βάθος και ένωση με τον πυρήνα της ζωής.

Εποχή του Υδροχόου και υπερβολική έμφαση στη διάνοια

Η εποχή του Υδροχόου στην οποία μόλις έχουμε εισέλθει, φέρνει μαζί της και το πρόβλημα της υπερβολικής διανοητικοποίησης των πάντων: να περνούμε τα πάντα μέσα από ένα επίπλαστο ‘επιστημονικό’ φίλτρο, χάνοντας την επαφή με το ένστικτο και τη διαίσθηση. Καθώς είναι ζώδιο του αέρα (νόηση-σκέψη), ο Υδροχόος σκέφτεται πολύ και μπορεί να αποκοπεί από το σώμα και τις πραγματικές του ανάγκες, να γίνει ‘τεχνητός’, ‘παγωμένος’, χωρίς συμπόνια, ακόμα και απάνθρωπος.

Ο Υδροχόος έχει σαν στόχο να ξεπεράσει τα γήινα, τα κατώτερα πάθη και προσκολλήσεις και να γίνει πιο ‘ανθρώπινος’. Κι όμως, με την υπερλειτουργία του κατώτερου νου και την αποκοπή του απ’ τα ένστικτα, τελικά γίνεται απάνθρωπος, και όχι άνθρωπος. Ο ανθρωπισμός άλλωστε είναι βασικό θέμα του ζωδίου.

Το παράδοξο είναι ότι το άτομο που λειτουργεί με το κατώτερο νοητικό χωρίς να έχει επαφή με τις ανάγκες του σώματος και των συναισθημάτων, τελικά γίνεται υποχείριο των ωθήσεων του σώματος και των χαμηλότερων ενστίκτων, κάτι που παρατηρούμε πολύ συχνά πλέον στη κοινωνία μας: ανθρώπους με ένα σωρό διπλώματα και γνώσεις, που όμως διακατέχονται από πολλά κατώτερα πάθη και διαστροφές που δεν μπορούν να ελέγξουν. Είναι μια μάστιγα της εποχής, η αποκοπή από τα ένστικτα και τη διαίσθηση, και η υπερβολική λειτουργία της κατώτερης διάνοιας.

Η λύση βρίσκεται στην υπέρβαση του κατώτερου νου και στο πέρασμα στον ανώτερο νου, ο οποίος ανώτερος νους δεν δεσμεύεται από το σώμα αλλά είναι ελεύθερος από το εγώ. Ο κατώτερος νους είναι όργανο της εγωιστικής προσωπικότητας και του σώματος, και γι’ αυτό δεν απελευθερώνει αλλά δημιουργεί περισσότερο κάρμα. Δηλαδή ο άνθρωπος ο Υδροχοϊκός, ο μέσος άνθρωπος της εποχής του Υδροχόου, διατρέχει τον κίνδυνο που ακριβώς φοβάται ο Υδροχόος: το ζώδιο έχει σα στόχο την υπέρβαση του σώματος, όμως τελικά γίνεται υποχείριο αυτού. Και η υπερβολική διανοητικοποίηση είναι μια σωματική κατάσταση.

Έτσι λοιπόν, το πέρασμα στο ανώτερο νοητικό είναι βασικός στόχος για τους ανθρώπους στην εποχή που διανύουμε, και ουσιαστικά είναι το ξεπέρασμα του εγώ. Για να ξεπεραστεί το εγώ, πρέπει να ξεπεραστεί το σώμα, και για να ξεπεραστεί το σώμα, πρέπει το σώμα να γίνει ξανά φυσικό. Ένας λόγος ακόμα που οι άνθρωποι αρχίζουν και επιστρέφουν σε περισσότερο φυσική ζωή, στη χορτοφαγία, την ωμοφαγία κλπ, ώστε να αποβάλλουν παχυλότητες που δεσμεύουν το νου και τον κρατούν σε χαμηλό κραδασμό, τον κρατούν προσκολλημένο στο σώμα, και άρα ο νους έτσι είναι εγωιστικός και όχι ελεύθερος.

Η εναρμόνιση με τους φυσικούς νόμους θα μας απελευθερώσει απ’ αυτούς. Ο τακτικός διαλογισμός και η φυσική ζωή και διατροφή, θα επιτρέψουν την σταδιακή αναβίβαση της εστίασης της συνείδησης από το φυσικό σώμα, το συναισθηματικό σώμα και το κατώτερο νοητικό σώμα, στο ανώτερο νοητικό, απ’ το οποίο ξεκινά η ελεύθερη ζωή, η αδελφοσύνη και το μοίρασμα. Η ταύτιση του ανθρώπου με τα τρία κατώτερα σώματα είναι που φέρνει τη διαχωριστικότητα, τη πλεονεξία και όλες τις εγωιστικές συμπεριφορές που είναι η αιτία όλων των δεινών στη γη.

Κρόνος και καθήκον

Εάν εκτελούμε με τον καλύτερο τρόπο το καθήκον για το οποίο ερχόμαστε στη γη, οι υλικές συνθήκες θα μάς προστατεύουν και δεν θα λείπει κάτι απαραίτητο για την επιβίωσή μας. Όσο πιο δημιουργικοί είμαστε στην εκτέλεση των καθηκόντων μας, τόσο θα μάς ανοίγονται νέοι οδοί υπηρεσίας και δημιουργικότητας.

Η ζωδιακή θέση του Κρόνου στο ωροσκόπιό μας, θα μάς δείξει με τι σχετίζεται το καθήκον μας. Μερικές ιδέες παρουσιάζονται παρακάτω:

Με τον Κρόνο στον Κριό, το καθήκον του ατόμου έχει να κάνει με τη προσφορά της ζωτικότητάς του, της ηγετικής του ικανότητας, της ικανότητας για πρωτοβουλία και πρωτοπορία για το κοινό καλό.

Με τον Κρόνο στον Ταύρο, το καθήκον του ατόμου σχετίζεται με την οικονομική διαχείριση, με την προσφορά ασφάλειας σε ένα επίπεδο, αλλά και με τη προσφορά γαλήνης, ομορφιάς, ευχαρίστησης, π.χ. μέσα απ’ τη τέχνη.

Με τον Κρόνο στους Διδύμους, το καθήκον σχετίζεται με τη μετάδοση ιδεών και πληροφοριών, με την επικοινωνία, τη γνώση, τη μάθηση, τη συγγραφή αλλά και με τις συγκοινωνίες και τη βελτίωση αυτών.

Με τον Κρόνο στον Καρκίνο, το καθήκον έχει να κάνει με τη παροχή τροφής, είτε συναισθηματικής ή υλικής, με τη προσφορά φιλοξενίας και σίγουρα με το να εξυπηρετεί την οικογένεια.

Με τον Κρόνο στον Λέοντα, το καθήκον σχετίζεται με τα παιδιά, με το να δίνει χαρά και να διασκεδάζει, με το να φέρνει τους ανθρώπους στο ‘κέντρο’ τους, με το να δημιουργεί.

Με τον Κρόνο στην Παρθένο, το καθήκον του ατόμου σχετίζεται με την πρακτική υπηρεσία, με την εργασία και την εξυπηρέτηση των άμεσων καθημερινών αναγκών των ανθρώπων, με την τακτοποίηση και εξυγίανση της υλικής ζωής.

Με τον Κρόνο στον Ζυγό, το καθήκον του ατόμου σχετίζεται με την επαναφορά της ισορροπίας, της ειρήνης, της ομορφιάς, με την δικαιοσύνη, την τέχνη και με το να είναι υπεύθυνος στις σχέσεις του.

Με τον Κρόνο στον Σκορπιό, το καθήκον του ατόμου σχετίζεται με την διαχείριση κρίσεων, με τη ψυχανάλυση και εσωτερική έρευνα, με τη μετουσίωση του σκότους, με το να έχει τον έλεγχο των καταστάσεων, με τη διαχείριση οικονομικών.

Με τον Κρόνο στον Τοξότη, το καθήκον σχετίζεται με την ανώτερη γνώση, τη φιλοσοφία, τη διδασκαλία, με τα ταξίδια που χρησιμοποιούνται για συγκεκριμένο σκοπό, με τη συγγραφή και με το να δείχνει στους ανθρώπους το νόημα όσων βιώνουν.

Με τον Κρόνο στον Αιγόκερω, το καθήκον σχετίζεται με την κοινωνική οργάνωση, με την άνοδο στην κοινωνική ιεραρχία για κάποιο σκοπό για το κοινό καλό, με το να δίνει συμβουλές σε νεώτερους και να τους ανοίγει επαγγελματικές διεξόδους.

Με τον Κρόνο στον Υδροχόο, το καθήκον σχετίζεται με τη δικτύωση, με τη φιλία, με εναλλακτικές ιδέες και ενασχολήσεις, με το να φέρνει το μέλλον στο παρόν.

Με τον Κρόνο στους Ιχθείς, το καθήκον σχετίζεται με την ψυχική ανακούφιση των άλλων, με το να θυσιάζεται, να προσεύχεται και να προσφέρει την ευκαιρία για υπέρβαση μέσα απ’ την τέχνη.

Εάν λειτουργήσουμε όσα μάς ζητά ο Κρόνος, θα αποφεύγουμε τη φτώχια στη ζωή μας, φτώχια όχι μόνο υλική, και η οποία είναι αποτέλεσμα ενός μη καλά λειτουργημένου Κρόνου στο ωροσκόπιό μας, αποτέλεσμα του περιορισμού στο εγώ, ή λόγω αδράνειας, φόβου και άρνησης να φανούμε δημιουργικοί.

Περίοδοι Δία: Περίοδοι χάριτος και είσπραξης καλού κάρμα

Στις εποχές που έχουμε μια σημαντική διέλευση η επιρροή του ευεργέτη Δία, όπως για παράδειγμα όταν περνά πάνω απ’ τον Ήλιο ή τον Ωροσκόπο μας, βρισκόμαστε σε μια περίοδο χάριτος, όπου μάς ανοίγονται νέοι δρόμοι, τα εμπόδια πέφτουν, καθώς ο πληθωρικός Δίας σαν τον θεό Γκανέσα σαρώνει με την καλοκάγαθη και πλούσια ενέργειά του ό,τι παρακωλύσει το δρόμο μας. Είναι εποχές που εισπράττουμε το καλό μας κάρμα, όσα καλά έχουμε κάνει δηλαδή στο παρελθόν και έχουν τώρα την ευκαιρία να εκδηλωθούν, ανάλογα με τις συνθήκες και τις ανάγκες μας.

Το σημαντικό ωστόσο με τις περιόδους εύνοιας του Δία, είναι, πως όσα μάς προσφέρονται, καλούμαστε να τα πραγματώσουμε και όχι απλά να τα απολαύσουμε παθητικά. Μάς ανοίγεται για παράδειγμα μια πόρτα στη εξωτερική μας ζωή, σαν ευκαιρία επαγγελματική, αισθηματική, οικονομική κλπ, ή μάς ανοίγεται ένα νέο πνευματικό όραμα, τα οποία όλα αυτά πρέπει να εκπληρώσουμε.

Ακόμα και αυτές οι ευκαιρίες που μάς δίνονται, συχνά είναι αποτέλεσμα συσσωρευμένων προσπαθειών του παρελθόντος, το καλό μας κάρμα δηλαδή. Άλλωστε, το καλό μας κάρμα δεν το έχουμε μόνο για να το απολαύσουμε αλλά για να το πραγματώσουμε. Γιατί οι αστρολογικές επιρροές, η ζωή η ίδια δηλαδή, είναι ενάντια σε κάθε αδράνεια, και το καλό κάρμα μπορεί αν δεν λειτουργηθεί να μετατραπεί σε αρνητικό κάρμα.

Έτσι οι θετικές περίοδοι του Δία έχουν δυο βασικές εκδηλώσεις: απ’ την μία βιώνουμε τα αποτελέσματα των θετικών μας πράξεων και σκέψεων (αν έχουμε), και απ’ την άλλη, η Καρδιά της ζωής μας, ο Πυρήνας μας, στέλνει ένα νέο όραμα, ένα νέο παλμό, μάς ανοίγει έναν δρόμο που μας προσκαλεί να τον διαβούμε. Εάν το κάνουμε, τότε όχι μόνο διατηρούμε το καλό μας κάρμα, αλλά πλουτίζουμε κι άλλο.

Έτσι είναι ανώφελο να διαμαρτύρεται κανείς ότι η διέλευση του Δία από ένα σημαντικό σημείο του χάρτη του δεν του προσέφερε εύνοια, καθώς την ευθύνη γι’ αυτό έχει το ίδιο το άτομο, που είτε δεν λειτούργησε θετικά τον εαυτό του στο παρελθόν, είτε δεν εκτίμησε τα δώρα του Πυρήνα του και τα άφησε να πάνε χαμένα. Σε ποιον ‘θεό’ κουνάει κανείς τη γροθιά του νοητικά άραγε; Γι’ αυτό συχνά, μετά από μια διέλευση του Δία, μπορεί να νιώσουμε πιο φτωχοί και έρημοι, αν δεν πραγματώσουμε τα δώρα και τις ευκαιρίες που μάς παρέχει. Ουκ αν λάβεις…

Δίας στο Κριό – Η χαρά της δράσης και της πρωτοβουλίας

Ο Δίας είναι ο πλανήτης που προσφέρει χαρά, νόημα και ευκαιρίες στη ζωή. Είναι ο ταξιδευτής, ο δάσκαλος, ο εξερευνητής που επισκέπτεται νέα μέρη και μας καλεί να πάμε πιο πέρα τη ζωή μας, να ανοίξουμε τους ορίζοντές μας, να καταφέρουμε και να γνωρίσουμε περισσότερα. Η διέλευσή του απ’ τα ζώδια ανοίγει κάθε φορά ένα καινούργιο πεδίο εμπειρίας και γι’ αυτό νιώθουμε ότι ‘αναπνέουμε’ περισσότερο, νιώθουμε τη χαρά της νέας ζωής και της διεύρυνσής μας.

Η διέλευσή του απ’ τον Κριό απ’ τις 22 Ιανουαρίου μέχρι τις 4 Ιουνίου, είναι ενθουσιώδης, καθώς ο Κριός είναι πύρινο και θετικό ζώδιο. Θα νιώσουμε ότι η ζωή μας ανανεώνεται, θα νιώσουμε δηλαδή πιο ζωντανοί, με περισσότερη δύναμη και ζωτικότητα. Θα τονωθεί το αίσθημα της πρωτοβουλίας και της πρωτοπορίας, καθώς ο Κριός είναι το πρώτο ζώδιο και αρέσκεται στο να ξεκινά πράγματα. Είναι επίσης το ζώδιο του πολεμιστή και του αθλητή, κι έτσι θα βιώσουμε όλοι τη χαρά του αγώνα, της δράσης και του ανταγωνισμού – τη χαρά του υγιούς και δημιουργικού πολέμου.

Ξεφεύγουμε λοιπόν από το ‘μούδιασμα’ και την ανημποριά των Ιχθύων, ή ακόμα και από το αίσθημα ότι είμαστε θύματα, και βιώνουμε ξανά τον ενθουσιασμό της δράσης και της ανεξαρτησίας. Μόνο και μόνο η παρουσία του Δία στο ηλιακό σύστημα, μάς θυμίζει αστρολογικά ότι η ζωή έχει νόημα και ελπίδα. Έτσι τώρα έχουμε την ευκαιρία να βιώσουμε νόημα και ελπίδα μέσα από δυναμικές πρωτοβουλίες και διεκδίκηση της ζωής και των επιθυμιών μας.

Έτσι η παρακολούθηση των αστρολογικών εξελίξεων μάς επιτρέπει να συντονιστούμε περισσότερο με τη πραγματικότητα, αντί να ζούμε σε μια τεχνητή συναισθηματική φούσκα ή σε ένα νοητικό εγκλωβισμό των προκαταλήψεων, των καταθλίψεων και των ‘προγραμματισμών’ μας.

2011 – Πρωτοπορία και νέα αρχή

Το 2011 αναμένεται να είναι μια πολύ ζωντανή και ενδιαφέρουσα χρονιά. Ιδιαίτερα στο πρώτο εξάμηνο, όπου πολλοί πλανήτες θα περάσουν στο ζώδιο του Κριού, θα νιώσουμε νέα ζωή, έμπνευση και δύναμη να μας κατακλύζει, ατομικά και συλλογικά.

Ο Κριός είναι το πρώτο ζώδιο, το ζώδιο της νέας ζωής, του νέου ξεκινήματος, γι’ αυτό και έχει τόση ορμή και ζωτικότητα. Έτσι, μετά από το ‘μούδιασμα’ και την απάθεια των προηγούμενων χρόνων, έχουμε την ευκαιρία τώρα για δυναμική δράση, η οποία στοχεύει να μας βγάλει απ’ την αδράνεια –κάτι που πολλοί μπορεί να βρίσκουν ενοχλητικό, καθώς ταράζεται ο ‘ύπνος’ τους.

Χρονιά ενεργοποίησης και αγώνα λοιπόν, αλλά και χρονιά ‘πολέμου’, καθώς η πρωτοπορία, οι νέες ιδέες και δράσεις που στοχεύουν στην ανανέωση της ζωής, έχουν να πολεμήσουν φέτος και του χρόνου με τις κατεστημένες δομές και νοοτροπίες. Έτσι αναμένεται να είναι σφοδρή η μάχη μεταξύ προόδου και κατεστημένου. Και οι δύο πλευρές θα πρέπει να νικήσουν ωστόσο: οι δυνάμεις της προόδου θα πρέπει να λειτουργήσουν αποτελεσματικά και δημιουργικά, αντί να ενεργήσουν με τυφλή καταστροφή και αντιδραστικότητα, ενώ οι δυνάμεις της συντήρησης, που είναι κι αυτές αναγκαίες, θα πρέπει να αναμορφωθούν, να κινητοποιηθούν, ώστε να ξεφύγουν από τη σήψη και την αυτοκαταστροφική προσκόλληση σε παλιές αξίες και τρόπους λειτουργίας.

Ο Κριός λοιπόν είναι το ζώδιο του πολέμου, μέσω του οποίου γίνονται νέες κατακτήσεις. Στο δεύτερο μισό της χρονιάς, θα έχουμε μια σταθεροποίηση, με τον Δία να περνά στο αργό, σταθερό και γόνιμο ζώδιο του Ταύρου και να φέρνει σημαντική οικονομική ανάκαμψη. Έτσι, μετά τις κρίσεις και τη πολεμική –ας ελπίσουμε δημιουργικά- διάθεση του πρώτου εξαμήνου, θα περάσουμε κατόπιν σε σχετικά πιο ειρηνική και προσοδοφόρα φάση.

Άξονας Παρθένου-Ιχθύων – Κριτική και Χάος

Σε πολλές new-age διδασκαλίες αναφέρεται η αποφυγή της κρίσης και της κριτικής. Αυτό στην ουσία του έχει μια αλήθεια: όταν η κριτική γίνεται εγωιστικά, φοβικά, βαμπιρικά, τότε κατεβάζει τον άνθρωπο, δεν τον οικοδομεί και δεν τον οδηγεί κάπου υψηλότερα. Ωστόσο η ορθή κριτική είναι απολύτως απαραίτητη στη ζωή, για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα. Φανταστείτε αν δεν υπήρχαν κριτικοί σε όλα τα επίπεδα της ζωής, δεν θα βελτιωνόταν τίποτα, καθώς θα υπήρχε επανάπαυση.

Οι άνθρωποι οι παρασυρμένοι από το Ιχθειακό/Ποσειδώνιο χάος, ενοχλούνται από τη κριτική γιατί τους βγάζει από τον ύπνο και το βόλεμά τους. Συνήθως είναι αυτά τα new-age άτομα που ‘διδάσκουν’ τη μη-κρίση, όμως οι ίδιοι την έλκουν και την εξασκούν σε ανύποπτους χρόνους – γιατί ό,τι αρνούμαστε και αποφεύγουμε, αυτό μάς κυνηγά.

Η κριτική της Παρθένου στην ουσιαστική της μορφή έχει σα στόχο να βάλει τάξη στο χάος και να διορθώσει τις ατέλειες, ώστε να εξελιχτεί η ζωή και η λειτουργία του ανθρώπου, να εκλεπτυνθούν και να βελτιωθούν οι δυνατότητες σε κάθε φάσμα της ζωής – να αποκτήσει η ζωή περισσότερη καθαρότητα, αγνότητα, να αποβάλλει όσα στοιχεία ‘βρωμίζουν’ την ύπαρξη. Απ’ την άλλη, όταν τα άτομα αυτά αποκτούν ψυχαναγκαστική διάθεση για κριτική λόγω εγωιστικών κινήτρων και φόβου μη χάσουν τα κατεστημένα τους, θα τους κυνηγά το χάος, με πολλές μορφές: θα ξεχνούν, θα χάνουν πράγματα, θα έχουν έλλειψη έμπνευσης, θα ζουν μια ζωή στείρα, χωρίς ανανέωση και γεμάτη αισθήματα ανικανοποίητου και νοσταλγίας.

Η κριτική πρέπει να ασκείται υπεύθυνα, να γνωρίζει κάποιος τι λέει και γιατί το λέει να κινείται από αγάπη και συμπόνια, και να έχει σα στόχο τη βελτίωση του ανθρώπου κι όχι την ταπείνωσή του. Επίσης η κριτική πρέπει και να λαμβάνεται υπεύθυνα. Αλλιώς, μια αντίδραση στη κριτική, δεν δείχνει παρά καθαρό και παιδιάστικο εγωισμό, και άρνηση να κάνει ο άνθρωπος αλλαγές για να βελτιωθεί.

Από την άλλη, η αγάπη χωρίς όρους και η αποδοχή, πρέπει να έχουν το στοιχείο της διάκρισης για να είναι αληθινές. Εάν δεν γνωρίζουμε, δεν αγαπάμε. Ένα ‘άφημα’ στο χάος, δεν είναι αγάπη αλλά ανευθυνότητα. Και βασικό στοιχείο της αγάπης είναι το αίσθημα ευθύνης.

Δεν μπορούμε να αγαπήσουμε αν δεν διακρίνουμε. Δεν μπορούμε να διακρίνουμε αν δεν αγαπήσουμε κι αν δεν αποδεχτούμε. Η αποδοχή πρέπει να πηγαίνει χέρι χέρι με τη διάκριση για να είναι υγιής. Αλλιώς, κινδυνεύουμε να περιπέσουμε είτε σε χάος, ή σε ψυχαναγκαστική και δηλητηριασμένη κριτική.

Η διάκριση είναι η εισχώρηση της Αγάπης στις λεπτομέρειες της ζωής.

Η αποδοχή και η αγάπη ποτίζουν τα χωράφια της ζωής. Η διάκριση και η ορθή κριτική κάνουν τη συγκομιδή και καταδεικνύουν τις βελτιώσεις που πρέπει να γίνουν.

Αυτό είναι ένα από τα μηνύματα του άξονα Παρθένου-Ιχθύων, το οποίο καλούμαστε όλοι να πραγματώσουμε χωρίς να αποφεύγουμε τον ένα ή τον άλλο πόλο – έτσι θα υπάρξει ολοκλήρωση.

Πλούτωνας και βαμπιρισμός

Ο Πλούτωνας είναι το αρχετυπικό ‘βαμπίρ’ (αν και όλοι οι πλανήτες μπορούν να λειτουργούν βαμπιριστικά, όταν τους εκδηλώνουμε εγωιστικά) του ανθρώπου που επειδή δεν έχει αυτό-ενεργοποιηθεί μέσα απ’ την επαφή με τον Πυρήνα του, προσπαθεί να απομυζήσει ενέργεια από εξωτερικές πηγές. Η ζωδιακή του θέση και μόνο μπορεί να μας δείξει βασικούς τρόπους βαμπιρισμού της κάθε γενιάς και του ατόμου.

Ο βαμπιρισμός εξασκείται κυρίως με το εγωιστικό κοντρόλ. Ας δούμε μερικές εκφάνσεις.

Η γενιά με Πλούτωνα στους Διδύμους (1884-1914) βαμπιρίζει μέσα από το λόγο, την επικοινωνία, τη πληροφορία, τη σκέψη.

Η γενιά με Πλούτωνα στο Καρκίνο (1914-1938) βαμπιρίζει μέσα απ’ το κοντρόλ της οικογένειας, μέσα από συναισθηματική φροντίδα και χειραγώγηση των συναισθημάτων.

Η γενιά με Πλούτωνα στο Λέοντα (1938-1957) βαμπιρίζει μέσα απ’ τη προσωπική προβολή και τον εγωκεντρισμό, και βαμπιρίζει επίσης τα παιδιά της.

Η γενιά με Πλούτωνα στη Παρθένο (1957-1971) βαμπιρίζει μέσα απ’ την υπερβολική ανάγκη για τάξη και καθαριότητα, βαμπιρίζει επίσης στη δουλειά και την ίδια του την υγεία.

Η γενιά με Πλούτωνα στο Ζυγό (1971-1983) βαμπιρίζει μέσα απ’ τις σχέσεις, την κοινωνικότητα, την ‘ευγένεια’, τις ηδονές, ακόμα και μέσα απ’ την ομορφιά σα ναρκισσισμό.

Η γενιά με Πλούτωνα στο Σκορπιό (1983-1995) εξασκεί τον βασικό βαμπιρισμό, μέσα απ’ το σεξ και το συναισθηματικό κοντρόλ.

Η γενιά με Πλούτωνα στο Τοξότη (1995-2008) θα βαμπιρίζει μέσα από την υπερβολική καλοσύνη, τη γνώση και την ακόρεστη ανάγκη για ταξίδια, καλοπέραση και ‘εμπειρίες’.

Η γενιά με Πλούτωνα στον Αιγόκερω (2008-2024) θα βαμπιρίζει μέσα από τη καριέρα και τη κοινωνική επιτυχία.

Ποσειδώνας – Οδηγός προς την ωκεάνια ελευθερία

Κάθε εξωκρόνιος πλανήτης δίνει την ευκαιρία για ξεπέρασμα των ορίων της συνειδητότητας και άρα για περισσότερη ελευθερία. Ο Ποσειδώνας έχει σαν στόχο να μας οδηγήσει στον ωκεανό, στην συγχώνευση με κάτι ανώτερο, αφού πρώτα σχηματίσουμε ένα κανάλι για να διοχετεύσουμε και να οδηγήσουμε το ‘νερό’ μας στη απελευθέρωση. Σαν τον ποταμό που οι όχθες του οδηγούν το νερό στην ελευθερία-ωκεανό, έτσι κι εμείς καλούμαστε να δημιουργήσουμε ένα κανάλι για τον Ποσειδώνα μας ώστε να οδηγηθούμε στην απελευθερωτική κι εκστατική εμπειρία την οποία υπόσχεται.

Το πρόβλημα είναι ότι ο άνθρωπος διασκορπίζει το ‘νερό’ του σε κανάλια δεξιά και αριστερά, κι έτσι δεν καταφέρνει να οδηγηθεί στην ελευθερία. Διασκορπίζει δηλαδή τις ενέργειές του στα φαινόμενα των αισθήσεων και στερεύει στη μέση της διαδρομής ο ποταμός του… Κάνει το λάθος να αποδίδει το απελευθερωτικό Όραμα σε παροδικά φαινόμενα, σε σχέσεις, φαντασιώσεις, εθισμούς και άλλες λανθασμένες εξιδανικεύσεις, αντί να έχει σαν στόχο τον Ωκεανό, και μόνο Αυτόν.

Κάθε φορά που προβάλλουμε το Όραμα του Ποσειδώνα σε κάτι υλικό, σε έναν άνθρωπο ή μια κατάσταση, αργά ή γρήγορα θα έρθει η απογοήτευση και το αίσθημα προδοσίας, που όμως δεν είναι παρά η σαφής ένδειξη ότι εμείς προδώσαμε τον αληθινό μας Στόχο. Κάναμε το λάθος να ταυτιστούμε με παροδικές καταστάσεις, αναμένοντας από αυτές να μας προσφέρουν τον Ποσειδώνιο παράδεισο που νοσταλγούμε. Όμως, οποιαδήποτε ταύτιση υποδηλώνει αδράνεια – και όταν σχηματιστεί αδράνεια στο είναι μας, τότε αναγκαστικά θα επέλθει διάλυση αυτού του κρυσταλλοποιημένου οικοδομήματος, ώστε να ανανεωθεί η ζωή.

Η ζωή είναι ενάντια σε κάθε στασιμότητα, και πόσο μάλλον η Ποσειδώνια επιρροή που φανερώνει την ισχυρή –αν και φαινομενικώς ήπια- εκείνη δύναμη της Φύσης, η οποία συνεχώς σπρώχνει τον άνθρωπο προς κάτι ανώτερο, προς περισσότερη εξάγνιση και εξύψωση πνευματική. Στη ζωή δεν χωράει αδράνεια – φυσικά, τι ζωή θα ήταν! Αδράνεια σημαίνει θάνατος. Κι επειδή κάτι τέτοιο δεν μπορεί να υπάρξει στη Ζωή, οι δυνάμεις της φύσης θα έρχονται να σπάνε τις τεχνητές εκείνες κρυσταλλώσεις που δόμησε ο εγωισμός. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η διάλυση των κρυσταλλώσεων και των ταυτίσεων έρχεται μέσα από τα ορμητικά νερά του Ποσειδώνα στα οποία δεν μπορούμε να αντισταθούμε αλλά αντίθετα καλούμαστε να σερφάρουμε πάνω σε αυτά ώστε να μας οδηγήσουν σε παραδεισένιους κόσμους…

Ας μην κάνουμε λοιπόν το λάθος να προσκολλάμε το Ποσειδώνιο Ιδανικό Όραμα σε κάτι ποταπό και στατικό. Ας γίνει η ακατάσβεστη δίψα και νοσταλγία μας ή ο έρωτάς μας για κάποιον άνθρωπο το όχημα που θα μας οδηγήσει σε υψηλότερες Πηγές – αλλά κι εκεί δεν θα ξαποστάσουμε για πολύ!

Η αγάπη των πλανητών – Η αγάπη του Ουρανού

Σίγουρα η πιο ‘ψυχρή’ και λιγότερο προσκολλητική αγάπη, είναι αυτή του Ουρανού. Μια αγάπη τελείως πέρα απ’ τα κλισέ – πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά άλλωστε, Ουρανός είναι αυτός – που ωστόσο είναι πράγματι αγάπη, με ιδιαίτερη μορφή.

Αν θεωρήσουμε ότι η αγάπη είναι ενέργεια και μπορεί να πάρει ποικίλες μορφές, η αγάπη/ενέργεια του Ουρανού εκφράζεται νοητικά. Είναι η ενέργεια του διαφωτισμού, η νοητική συμπόνια που φωτίζεται και διαφωτίζει ώστε να απελευθερώσει τον άνθρωπο απ’ τα βασανιστικά δεσμά των προσκολλήσεων και των κρυσταλλώσεων. Πρόκειται δηλαδή για την αγάπη της ελευθερίας! Γιατί μόνο όταν αποδεσμευτεί κανείς από τη σκλαβιά των προγραμματισμών και των προσκολλήσεών του μπορεί να βιώσει ελευθερία.

Ο Ουρανός λοιπόν απελευθερώνει επειδή αγαπά. Ακόμα κι αν σοκάρει η αγάπη του, ακόμα κι αν 'τυφλώνει' ή αν ταράζει - καθώς οι προσκολλήσεις και τα κατεστημένα του ανθρώπου μπορεί να ενοχλούνται - δεν παύει να είναι αγάπη. Ο Ουρανός απελευθερώνει με το φως της ανώτερης διάνοιας που δημιουργεί τις νοητικές εκείνες διασυνδέσεις οι οποίες προσφέρουν φρέσκο όραμα προς το μέλλον και δίνουν την γνώση ενός ανώτερου Σχεδίου και την ελπίδα της πραγμάτωσής του. Είναι ο επιστημονικός οραματιστής.

Η έλλειψη αγάπης του Ουρανού, δηλαδή όταν υπάρχει έλλειψη ενέργειας, κάνει το άτομο να εκφράζεται αρκετά σκληρά, απότομα, χωρίς συμπόνια, με έναν στείρο διανοητικισμό που διαχωρίζει αντί να ενώνει και που συχνά γίνεται και φασιστικός.

Έτσι λοιπόν είναι ζωτικής σημασίας το άτομο να μάθει να ανεβάζει τη συνειδητότητά του στα ανώτερα νοητικά πεδία, ώστε να αντλεί από εκεί υψηλής δόνησης ψυχική ενέργεια που θα φέρει την θετική και ιδιοφυή εκδήλωση του Ουρανού. Κατ’ αυτό τον τρόπο, ο Ουρανός γίνεται ο πλανήτης που ανανεώνει νοητικά το άτομο και τη κοινωνία, και που φέρνει ιδιοφυείς λύσεις οι οποίες ανοίγουν τα φτερά της δημιουργικότητας του ανθρώπου.

Διαβάστε επίσης: Η αγάπη την πλανητών - Η αγάπη του Άρη

Ανάδρομη Αφροδίτη στο Σκορπιό – Αποκάλυψη των ταμπού

Η ανάδρομη πορεία της Αφροδίτης στο Σκορπιό, φέρνει την ανάγκη να επανεξετάσουμε τις αξίες μας αλλά και να αποκαλύψουμε διάφορα ταμπού. Γιατί, ο Σκορπιός αναζητά να ζει με αυθεντικότητα, δεν αρκείται σε επιφανειακή ζωή [όταν το άτομο είναι σχετικά πιο συνειδητοποιημένο].

Τα ταμπού ξεκινούν και χτίζονται πάνω στο φόβο θανάτου/επιβίωσης, που τόσο καθαρά περιγράφει το ζώδιο του Σκορπιού. Και τα ταμπού σχετίζονται με το σεξ, την αναπαραγωγή και την απομύζηση ενέργειας (βαμπιρισμό), ακόμα κι απ’ τη τροφή. Όλα αυτά τα θέματα έχουν να κάνουν με την άντληση ενέργειας, ώστε το άτομο να νιώσει ότι ξεπερνά το θάνατο και να έρθει πιο κοντά στην αθανασία (κάνω παιδιά και νιώθω αθάνατος). Γιατί είναι η έλλειψη ενέργειας/συνειδητότητας που ευθύνεται για το βίωμα του θανάτου και τη λήθη που βιώνει ο άνθρωπος στα μεσοδιαστήματα μεταξύ των ενσαρκώσεων. Έτσι, αν αποκτήσει πληρότητα ψυχικής ενέργειας, ο άνθρωπος θα κατακτήσει την συνέχεια της συνειδητότητας, που είναι ένας ορισμός για την αθανασία.

Γύρω από αυτά τα θέματα λοιπόν χτίζονται τα ταμπού, γύρω από τη διαχείριση του σεξ, γύρω απ’ τη τεκνοποίηση, και όποιος πάει να τα αγγίξει και να τα αποκαλύψει, καίγεται στο πυρ το εξώτερον…

Έτσι λοιπόν βλέπουμε ότι τα ταμπού βασίζονται πάνω σε ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ. Όλα τα ζώδια του νερού σχετίζονται με διάφορων ειδών ψευδαισθήσεις και προγραμματισμούς – το νερό είναι η μνήμη, συλλογική και ατομική. Ο Καρκίνος συμβολίζει τους προγραμματισμούς που δεχτήκαμε απ’ την οικογένεια και σε σχέση με θέματα των ριζών μας, της πατρίδας κλπ. Ο Σκορπιός σχετίζεται με τους προγραμματισμούς γύρω απ’ την αναπαραγωγή, την επιβίωση και το θάνατο. Ο Ιχθείς έχει να κάνει με συλλογικές ψευδαισθήσεις, εξιδανικεύσεις και προγραμματισμούς.

Η Αφροδίτη απ’ το Σκορπιό προσφέρει τόσο την ψυχική δύναμη και αντοχή, όσο και την εσωτερική εκείνη ώθηση και διερευνητικότητα ώστε να καταφέρει το άτομο να φτάσει στη ρίζα των προγραμματισμών που λέγονται ταμπού. Δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση βέβαια, καθώς πρέπει να αντιμετωπίσει το φόβο του θανάτου!

Ποσειδώνας στον Υδροχόο – Απομυθοποίηση ιδεολογικών συστημάτων

Δεν έμεινε πολύς καιρός ακόμα παραμονής του Ποσειδώνα στον Υδροχόο, καθώς θα εγκαταλείψει για τα καλά το ζώδιό αυτό τον Φεβρουάριο του 2012, όμως και μέσα στο 2011 θα περάσει για λίγο στους Ιχθείς (απ’ τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο) για να επιστρέψει λόγω ανάδρομης πορείας στον Υδροχόο.

Απ’ το 1998 που εισήλθε στον Υδροχόο, έφερε μια σύγχυση στις ιδεολογίες. Το μότο, "ότι ξέρουμε είναι λάθος" ταιριάζει πολύ καλά στη περίπτωση αυτή. Κάθε εξωκρόνιος πλανήτης άλλωστε έρχεται να διαλύσει τις κατεστημένες κρυσταλλώσεις, και ο Ποσειδώνας το κάνει αυτό όχι βίαια σαν τον Ουρανό, αλλά με μια καθολική διάβρωση στην οποία δεν μπορεί να αντισταθεί κανείς.

Σκοπός του Ποσειδώνα είναι να εξαγνίσει, να πνευματικοποιήσει, να μας μεταφέρει κοντύτερα στο Θείον, σε μια πιο αγνή και όμορφη κατάσταση. Με τη διέλευσή του απ’ τον Υδροχόο, εξαγνίζει τις ιδέες μας, τις ιδεολογίες μας, προκαλώντας καταρχήν μια απογοήτευση με αυτές. Κανένα κόμμα δεν μας κάνει, καμιά ομάδα ή σύλλογος δεν μας αντιπροσωπεύει, καθώς αναζητούμε το Ιδανικό – αυτός είναι και ο κίνδυνος με τον Ποσειδώνα, η ισοπέδωση κάθε έκφρασης που αναγκαστικά ενέχει μια μερικότητα, καθώς μόνο το ‘Ιδανικό’ είναι αρκετό. Αυτή όμως η τάση του Ποσειδώνα και του Ποσειδώνιου ανθρώπου να απορρίπτει ότι δεν είναι τέλειο, δεν κρύβει παρά αδράνεια και φόβο για τη ζωή. Το ζητούμενο για τον Ποσειδώνα είναι να χτίσει γέφυρες για το ανώτερο, για το πιο ιδανικό – η απογοήτευση δεν είναι παρά άρνηση να λειτουργήσουμε αυτή την ιδιότητα του Ποσειδώνα, που γεφυρώνει και γεμίζει τα κενά με τη συμπόνια και την ευαισθησία του.

Πλήρης απογοήτευση και απομυθοποίηση των ιδεολογιών, των κομμάτων και των οργανώσεων λοιπόν έφερε αρχικά, που μπορεί τώρα να μας φαίνεται αυτονόητη, πριν την είσοδο όμως του Ποσειδώνα στον Υδροχόο δεν υπήρχε. Ωστόσο, μέσα από αυτή την απογοήτευση δίνεται η δυνατότητα για γέννηση εναλλακτικών τρόπων δικτύωσης και ομαδοποίησης (internet, facebook κλπ) που δίνουν λύσεις, ή φέρνουν ακόμα και λύτρωση – σιωπηλά πάντα, καθώς ο Ποσειδώνας είναι ένας κρυφός ήρωας.

Κριός: Μια νέα αρχή – Η μάχη της πρωτοπορίας

Με την ευκαιρία της διέλευσης του Δία και του Ουρανού απ’ το Κριό, λέμε ότι έχουμε τη δυνατότητα για νέα αρχή στη ζωή μας σε κάποια επίπεδα. Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν κάτι το ενθουσιώδες και θετικό εκ πρώτης όψεως, όμως κάθε φορά που βγαίνουμε από τη Κοσμική Μήτρα (Ιχθείς) αναλαμβάνουμε νέο πρωτογενές υλικό, πρωτογενή ‘σκοτεινή’ ενέργεια, η οποία θα είναι το υλικό με το οποίο θα δουλέψουμε για μια νέα ζωή. Αυτή η διαδικασία δεν είναι καθόλου ‘ευχάριστη’, είναι διαδικασία πολέμου και την κάνει ο Κριός. (Όπου έχουμε Κριό στο ωροσκόπιό μας θα συμβαίνει αυτό).

Για να το εξηγήσω καλύτερα: η διεύρυνση της συνειδητότητας που γίνεται στους Ιχθείς, ‘τεντώνει’ τον συνειδησιακό μας ορίζοντα μέχρι το σημείο που μπορεί να φτάσει. Αυτή η διεύρυνση, θα κάνει τη συνειδητότητά μας να φτάσει μέχρι το όριο στο οποίο μπορεί να φτάσει τη συγκεκριμένη στιγμή. Και σ’ αυτό το όριο συναντάμε την σκοτεινή ύλη, ένα μέρος απ’ το οποίο, αναλαμβάνουμε, για να μετουσιώσουμε, και μέσω αυτής της ανάληψης και μετουσίωσης να εξελιχτούμε. Αυτή τη σκυτάλη λοιπόν παίρνει ο Κριός, μετά από τη συνειδησιακή διεύρυνση των Ιχθύων.

Έτσι στο Κριό ξεκινάμε να δουλεύουμε με νέο πρωτογενές συνειδησιακό υλικό, το οποίο είναι και πρωτόγονο ακόμα, και γι’ αυτό το άτομο νιώθει ότι κάνει μεγάλη μάχη να το τιθασεύσει. Όταν έρχεται κάτι νέο στη ζωή μας και όταν είμαστε φορείς κάποιας νέας ενέργειας στο κόσμο, εκεί καλούμαστε να δώσουμε μάχες. Ποιος είπε ότι η πρωτοπορία είναι κάτι το ‘ευχάριστο’;! Είναι σα να προσπαθείς να τιθασεύσεις ένα άγριο άλογο – αναπόφευκτα θα δώσεις μάχη. Γι’ αυτό ο Κριός είναι και το ζώδιο των πολεμιστών. Κι εκεί που έχουμε τον Κριό στο ωροσκόπιό μας, δίνουμε μάχες γιατί είμαστε πρωτοπόροι…

Ουρανός στους Ιχθείς – Η Νοημοσύνη του Χάους

Τελευταίοι μήνες παραμονής του Ουρανού στους Ιχθείς – εγκαταλείπει για τα καλά το ζώδιο αυτό το Μάρτιο του 2011.

Πόσα μάθαμε και μαθαίνουμε από τη διέλευσή του αυτή; Ίσως όχι τόσα πολλά, καθώς η ανθρωπότητα ακόμα βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο εξέλιξης και τείνει να εκδηλώνει την επιρροή του Ουρανού με τον εφηβικό, αντιδραστικό τρόπο, όπως με τις αναταραχές που είδαμε τη περίοδο που έκανε την αντίθεση με το Κρόνο (εξουσία), πχ τα Δεκεμβριανά.

Ωστόσο, ο Ουρανός δίνει την ευκαιρία για ανάδειξη μεμονωμένων ατόμων, με το να δυναμώνει την ευφυΐα τους, αρκεί να συντονιστεί ο άνθρωπος με τις ανάλογες υψηλές νοητικές συχνότητες. Η ενέργεια του Ουρανού καταπιέζεται και οδηγεί σε νευρώσεις, νευρικότητα, αεικινησία και καταστροφική αντιδραστικότητα, αν το άτομο ή η κοινωνία περιορίζουν τον εαυτό τους σε υλικές ενασχολήσεις, αν η συνειδητότητά τους δηλαδή καταπιέζεται μέσα στους περιορισμούς του σώματος και δεν βγαίνει στους ελεύθερους πνευματικούς αιθέρες. Δυστυχώς βέβαια δεν διδάσκεται στην κοινωνία ο τρόπος για να έρθει σε επαφή κανείς –μέσω του επιστημονικού διαλογισμού- με τα ανώτερα επίπεδα του είναι του, κι έτσι καταπιέζεται ο άνθρωπος σε μια Κρόνια, υλιστική ζωή. Οι εξωκρόνιοι πλανήτες όμως απαιτούν υπέρβαση των υλικών ορίων για να λειτουργήσουν υγιώς.

Ο Ουρανός στους Ιχθείς έδωσε και δίνει τη δυνατότητα για τη συνειδητοποίηση ότι υπάρχει το πεδίο του Δημιουργικού Χάους, της συνεκτικής ‘αναρχίας’, όσο παράδοξα κι αν ακούγονται αυτά. Οι Ιχθείς μπορεί να μην έχουν την τάξη, τη λογική και το πρόγραμμα των Παρθένων, όμως έχουν μια πιο συμπαντική αντίληψη των κοσμικών ρυθμών, ή ακόμα και μια αίσθηση ‘καλλιτεχνικής’ τάξης, που επιτρέπει δημιουργικές ‘παραφωνίες’. Αυτά λοιπόν φωτίζει διανοητικά ο Ουρανός στους Ιχθείς, με την Υπερ-Λογική του, η οποία μας δίνει την ικανότητα να κατανοήσουμε ότι το Χάος (ως το πεδίο της Συνειδητότητας δηλαδή) έχει κι αυτό τις δομές, τη νοημοσύνη, το πρόγραμμα και τις δημιουργικές και ρυθμικές εκδηλώσεις του. Άλλωστε, η (πνευματική-θρησκευτική) πίστη των Ιχθύων, δεν είναι παρά η –σχετικά ασυναίσθητη- αντίληψη ακριβώς αυτής της ουράνιας, συνειδησιακής, δημιουργικής αταξίας που είναι όμως και τάξη μαζί! Αν η Παρθένος είναι η υλική, καθημερινή τάξη και πρόγραμμα, ο Ιχθείς είναι η Συνειδησιακή-Συμπαντική τάξη και πρόγραμμα.

Έτσι, ο Ουρανός στους Ιχθείς φωτίζει με την Λογική του και φέρνει breakthroughs στο πεδίο της Συνειδητότητας. Ας μην καταπιέζουμε αυτή τη φυσική ανάγκη μέσω μιας υλιστικής ζωής, γιατί τότε θα βιώνουμε τις αρνητικές εκφάνσεις του Ουρανού, με τη μορφή σοκ, αναταραχών, νευρικότητας, στοιχεία που προσπαθούν να σπάσουν τις κρυσταλλώσεις μας και να μας συντονίσουν με ανώτερες πραγματικότητες.

Ποσειδώνας – Η τέχνη της προσευχής, η τέχνη της θυσίας

Ο Ποσειδώνιος άνθρωπος* συχνά βασανίζεται από αίσθημα ανικανοποίητου και διαρκή νοσταλγία, νοσταλγία για τον παράδεισο, για το ιδανικό μέρος, την ιδανική ερωτική ένωση, ή για ένα ασαφές όραμα ή ιδανικό που νιώθει ότι θα τον λυτρώσει. Λόγω του ότι ο πλανήτης αυτός είναι εξωκρόνιος, δεν ικανοποιείται με κάποιο υλικό απόκτημα ή κατάσταση – ακόμα κι αν βρει τον ιδανικό σύντροφο ή τόπο ή απόκτημα κλπ, η νοσταλγία του και το αίσθημα ανικανοποίητου θα στραφούν αλλού, θα προβληθούν σε κάτι νέο. Γιατί η ψυχή δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με κάτι το υλικό – η ψυχή αναζητά το Θείον.

Το διαρκές ανικανοποίητο του Ποσειδώνα, ‘εκτονώνεται’ και εκπληρώνεται ουσιαστικά, μέσα από την πνευματικότητα, μέσα από το διαλογισμό και τη προσευχή. Εκπληρώνεται όταν το άτομο μάθει να ‘βγαίνει’ από το σώμα του και να ταξιδεύει σε ανώτερα πεδία. Ο Ποσειδώνιος άνθρωπος συνήθως είναι γεμάτος ψευδαισθήσεις και θόλωμα νοητικό επειδή το πνεύμα του ταξιδεύει σε χαμηλά επίπεδα, στο αστρικό-συναισθηματικό πεδίο των επιθυμιών του και των νοσταλγιών. Ενώ, αν καλλιεργήσει την πνευματικότητά του –και σίγουρα τα άτομα αυτά έχουν τεράστια ψυχική και πνευματική ευαισθησία και αντίληψη-, αν μάθει να ‘πετά’ ψηλά προς τον Θείο του Εαυτό, τότε βιώνει τη λύτρωση και την έκσταση που αναζητά, ενώ ταυτόχρονα καθαρίζεται από ψευδαισθήσεις. Τότε η ευαισθησία του γίνεται χάρισμα.

Έτσι ο Ποσειδώνιος άνθρωπος καλείται να μάθει την τέχνη προσευχής, που είναι και η τέχνη της θυσίας. Γιατί με τη προσευχή, ‘θυσιάζει’ κανείς τους υλισμούς, τις υλιστικές προσδοκίες, ταυτίσεις, προσκολλήσεις και άγχη. Αυτή είναι η θυσία που πρέπει να γίνει, η θυσία του υλιστικού focus. Πρέπει να μάθει να παραδίδει το πνεύμα του στα «Πόδια του Κυρίου», μέσω της προσευχής. Αυτή είναι η τέχνη της θυσίας.

*Ποσειδώνιος είναι ο άνθρωπος που έχει στο ωροσκόπιό του δυνατές όψεις ή θέσεις με το Ποσειδώνα, όπως Ήλιο-Ποσειδώνα σε σύνοδο, τετράγωνο και αντίθεση, ή σύνοδο με τον ωροσκόπο ή πολλούς πλανήτες στους Ιχθείς ή πολλούς πλανήτες σε δυνατές όψεις με το Ποσειδώνα.

Κρίσιμο καλοκαίρι

Μπαίνουμε τώρα στην πολύ δύσκολη φάση του φετινού καλοκαιριού για την οποία όλοι οι αστρολόγοι έχουμε μιλήσει και που θα διαρκέσει περίπου μέχρι τα μέσα Αυγούστου. Εκτός των άλλων, οι σχέσεις (αισθηματικές, φιλικές κλπ) θα δοκιμαστούν πολύ βαθιά και θα κλείσουν πολλοί και σημαντικοί-μεγάλοι κύκλοι ζωής εκεί. Δεν πρέπει να το φοβόμαστε όμως αυτό, γιατί η ζωή ή η προσωπική μας επιλογή και διαλογή, θα αποβάλλει άτομα και καταστάσεις που 'συμβολίζουν' κάτι παλιό για μας, που σχετίζονται με παλιά επίπεδα συνειδητότητας, για να έρθουν φυσικά νέοι άνθρωποι μετά στη ζωή μας που θα είναι ανάλογοι και του νέου επιπέδου μας.

Σίγουρα λοιπόν κλείνουν κεφάλαια και πρέπει να μάθουμε να κάνουμε let-go. Δεν είναι απλό και εύκολο αυτό βέβαια, καθώς το let-go είναι μια μορφή θανάτου. Είναι πολύ κρίσιμο λοιπόν να εξασκηθούμε στο 'θάνατο' αυτή την εποχή και να μάθουμε να εμπιστευόμαστε τους κύκλους της ζωής χωρίς να προσπαθούμε να πιαστούμε από το παρελθόν και τα κατεστημένα του νου και των συνηθειών μας. Η ζωή έχει σα σκοπό τη συνεχή ανανέωση, ενώ αντίθετα οι προσκολλήσεις του εγωισμού είναι πραγματικά φέρετρα...

Αυτό το καιρό επίσης βγαίνει στην επιφάνεια μεγάλη ποσότητα από το συλλογικό αλλά και προσωπικό σκότος, είτε με τη μορφή βίας, φανατισμού, εμμονών, ψυχώσεων και ψυχαναγκαστικών συμπεριφορών, είτε μέσα από τη καταστροφικότητα, το φόβο και τη σύγχυση.

Πρέπει να έχουμε υπόψη ότι οι δυνάμεις του κακού δεν λειτουργούν μόνο μέσα από την καταστροφή, την αρνητικότητα, την βία και την εγκληματικότητα αλλά πάρα πολλές φορές και μέσα από την αμέλεια, την άγνοια, την ανευθυνότητα, την αφέλεια, ακόμα και την "αισιοδοξία"! Η "εγκληματική αμέλεια" λοιπόν θέλει ιδιαίτερη προσοχή τώρα. Δυστυχώς η άγνοια δεν είναι -και ποτέ δεν ήταν- δικαιολογία! Γιατί ουσιαστικά δεν υπάρχει άγνοια αλλά άρνηση να λειτουργήσει κανείς κάποια μέρη της συνειδητότητάς του.

Κρόνος και ενσάρκωση-επανενσάρκωση

Ο Κρόνος είναι ο πλανήτης της ενσάρκωσης – ενσάρκωση σε αυτό το νηπιαγωγείο, ή μάλλον τον παιδικό σταθμό που λέγεται γη. Έτσι, αν αποκτήσουμε επίγνωση της λειτουργίας του στη φυσιολογία μας και αν τιθασεύσουμε την αρχή αυτή, τότε μόνο θα μπορέσουμε να περάσουμε την τάξη και να αποφοιτήσουμε από το σχολείο αυτό, που σημαίνει ότι δεν θα χρειαστεί να ξαναγυρίσουμε στη γη.

Η υπεύθυνη έκφραση του Κρόνου θα φέρνει και υπεύθυνο χειρισμό και των εξοκρόνιων πλανητών, έτσι ώστε να σταματήσουμε να δημιουργούμε νέο κάρμα που θα μας εξαναγκάζει σε ενσαρκώσεις. Αν, για παράδειγμα, αποκτήσουμε ουσιαστικό αίσθημα ευθύνης, θα προσπαθήσουμε να σταματήσουμε τους βαμπιρισμούς του Πλούτωνά μας, κοκ.

Δεν είναι τόσο δύσκολο όσο νομίζουμε να τιθασευτούν οι επιρροές του Κρόνου στη ζωή και τη φυσιολογία μας. Απλά απαιτείται υπευθυνότητα. Ακριβής, τέλεια υπευθυνότητα. Γιατί οι αδράνειες και αμέλειες στο είναι μας, μας κάνουν να αποφεύγουμε την άμεση εκτέλεση ενός υπεύθυνου χειρισμού της ζωής. Οι αδράνειες και οι αμέλειες, τόσο τυπικές του Κρόνου, καθώς είναι ο πλανήτης της αδράνειας (με τη πνευματική έννοια), εμποδίζουν την άμεση εφαρμογή του καθήκοντός μας.

Συχνά δε, με το Κρόνο γινόμαστε εξωτερικώς και φαινομενικώς υπεύθυνοι αλλά είμαστε εσωτερικώς και ουσιαστικώς ανεύθυνοι. Δηλαδή φερόμαστε καθωσπρέπει, εκδηλώνουμε μια επιφανειακή υπευθυνότητα, σοβαρότητα και έννοια για το τι θα πουν οι άλλοι και η κοινωνία, αλλά αμελούμε τις πραγματικές ευθύνες μας. Είναι μια μορφή υπεραναπλήρωσης, όπως ο άνθρωπος που έχει άγχος να εκτελέσει μια δουλειά σωστά, όμως το ίδιο το άγχος καταδεικνύει ότι δεν καταβάλλει σωστή προσπάθεια. Ή ο άνθρωπος που τρέφει ενοχές, δείχνει ότι δεν έχει πραγματική μεταμέλεια. Η υπεραναπλήρωση με το Κρόνο είναι κοινό φαινόμενο, καθώς η υπεραναπλήρωση είναι σαν μια προσπάθεια να πετάξουμε την ευθύνη από πάνω μας και να την προβάλλουμε σε κάτι έξω από μας. Δείτε για παράδειγμα κάποιον με τετράγωνο Ερμή-Κρόνου που μιλάει πολύ για να αποφύγει να ακούσει τον άλλον και τον εαυτό του, ή σε άλλες περιπτώσεις μιλάει ελάχιστα και δεν λέει αυτά που θα έπρεπε να πει – αποφεύγει την ουσιαστική επικοινωνία δηλαδή.

Οι όψεις και η θέση του Κρόνου στο ωροσκόπιό μας, θα μας δώσουν σημαντικά στοιχεία για τους λόγους για τους οποίους επιστρέψαμε σε ενσάρκωση, για το που ήμασταν αμελείς στα καθήκοντά μας, γιατί δεν καταφέραμε να αποφοιτήσουμε, ποια σημαντικά λάθη κάναμε και πιο είδος βασικής άγνοιας έχουμε. Έτσι, αν δουλέψουμε αυτά τα στοιχεία που μας ζητά και ενεργοποιήσουμε το Κρόνο μας, κάνουμε τα βασικά βήματα για να αποφοιτήσουμε από τη γη.

Κρόνος, εγωισμός και υπευθυνότητα

Ο Κρόνος πνευματικά σχετίζεται άμεσα με τον εγωισμό, από την άποψη ότι είναι ο πλανήτης της ύλης και της μορφής - και της διαχωριστικότητας που αυτή προκαλεί. «Είμαι το σώμα μου», λέει ο Κρόνος, είμαι τα επιτεύγματά μου, το κοινωνικό μου πρόσωπο, το επάγγελμα και άλλες ταυτίσεις. Το βασικό όμως που θέλω να θίξω εδώ είναι ότι ο Κρόνος σχετίζεται άμεσα με την ταύτιση με το σώμα, που είναι η αρχή κάθε εγωιστικής συμπεριφοράς.

Ο Κρόνος λοιπόν, όταν το άτομο βρίσκεται ακόμα σε μια ψυχολογικά και πνευματικά παιδική ηλικία, προσπαθεί να υπερασπίσει τα προσωπικά συμφέροντά του, καθώς δεν έχει περάσει ακόμα στο επίπεδο να εκδηλώσει κοινωνική υπευθυνότητα. Όσο ο άνθρωπος νομίζει ότι είναι το σώμα του μόνο, θα λειτουργεί φοβικά, αφού φοβάται τη φτώχεια, το θάνατο κλπ, και γι’ αυτό θα λειτουργεί και συμφεροντολογικά.

Η αλήθεια είναι ότι για να ενεργοποιηθεί ο πλανήτης αυτός στο ωροσκόπιό μας –δηλαδή στη ζωή μας- και να λειτουργήσει την ανώτερη εκδήλωσή του, την κοινωνική ευθύνη δηλαδή, είναι αρκετά δύσκολο, καθώς θα πρέπει να αποκτήσουμε αρκετή ψυχική ενέργεια, αφού ο Κρόνος είναι πλανήτης ‘βαρύς’, υλικός και υλιστικός, και δύσκολα ενεργοποιείται. Γι’ αυτό το πέρασμα του χρόνου επιδρά συνήθως θετικά στην εκδήλωση του Κρόνου στη ζωή μας, καθώς με το πέρασμα του χρόνου γειώνεται μεγαλύτερο μέρος της ψυχής, και άρα η φυσιολογία ενεργοποιείται περισσότερο ψυχικά (τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να συμβαίνει). Η ενεργοποίηση αυτή θα φέρει κατόπιν αυξημένο αίσθημα κοινωνικής ευθύνης και υπεύθυνη δράση για βελτίωση της κοινωνίας. Γιατί ο εγωιστής και εγωκεντρικός άνθρωπος δεν είναι παρά ένας λειψός ενεργειακά άνθρωπος…

Ηλιακή έκλειψη και Νότιος Δεσμός στο Καρκίνο - Ζήτημα Τροφής

Η ηλιακή έκλειψη της 11ης Ιουλίου στον Καρκίνο φέρνει στην επιφάνεια το θέμα της 'τροφής'. Έχουμε να δουλέψουμε δηλαδή με το ζήτημα της τροφής -και των μητρικών ψυχολογικών ζητημάτων στα οποία παραπέμπει- σε πολλαπλά επίπεδα, ψυχολογικό, ενεργειακό και υλικό.

Όπως έχω πει πολλές φορές, για να εκδηλωθούν οι αστρολογικές επιρροές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στη ζωή μας, πρέπει να τις λειτουργήσουμε με ανιδιοτέλεια, μη-εγωιστικά. Έτσι λοιπόν, με την έκλειψη αυτή στο Καρκίνο (που λειτουργεί αρκετούς μήνες πριν και μετά), καλούμαστε από κακομαθημένοι ανώριμοι Καρκίνοι που όλο γκρινιάζουν και ζητούν ‘τροφή’, να γίνουμε δοτικές ‘μητέρες’ που ανιδιοτελώς ‘τρέφουν’ τη ζωή και τους άλλους ανθρώπους.

Αν μάθουμε να τρέφουμε τη ζωή τότε θα έχουμε τη δυνατότητα και για κοινωνική καταξίωση. Κι αυτό μας το δείχνει καθαρά η πολικότητα των ζωδίων Καρκίνου-Αιγόκερω, στον άξονα των οποίων γίνονται οι εκλείψεις αυτής της περιόδου. Η διέλευση δε του Νότιου Δεσμού της Σελήνης απ’ τον Καρκίνο, μάς δείχνει ακριβώς ότι είναι καιρός να αποβάλλουμε την ανώριμη και βρεφική συναισθηματική ή άλλη ‘ζητιανιά’ που εκδηλώνει το ζώδιο αυτό στη χαμηλότερή του έκφραση, και να περάσουμε επιτέλους στο ρόλο της μητέρας, στο ρόλο της τροφού της ζωής, με οποιαδήποτε ταλέντα και ικανότητες έχει κανείς για να την θρέψει.

Παραπέρα, η έκλειψη αυτή βγάζει στην επιφάνεια προσκολλήσεις σε σχέσεις, σε καταστάσεις και στο παρελθόν. Όπως επίσης φέρνει και την ανάγκη για διατροφικές αλλαγές στη ζωή μας. Και τα δύο αυτά στοιχεία, τόσο δηλαδή η προσκόλληση σε σχέσεις, στο παρελθόν αλλά και σε διατροφικούς ή άλλους εθισμούς, δείχνουν ότι το άτομο δεν έχει αποκοπεί ψυχολογικά απ’ τη μητέρα του και αναζητά μέσα από σχέσεις και εθισμούς ‘τροφή’. Είναι όμως τώρα καιρός να μεγαλώσουμε, να ωριμάσουμε, να αποκτήσουμε ψυχική ακεραιότητα και αξιοπρέπεια, ώστε να οδηγηθούμε σε κοινωνική επιτυχία και υπηρεσία της κοινωνίας την οποία υποδηλώνει και μάς ζητά ο Αιγόκερως και η διέλευση του Βόρειου Δεσμού από το ζώδιό αυτό.

Η ‘σκιά’ της εποχής του Υδροχόου

Η εποχή του Υδροχόου έχει έρθει με την ...σκιά της, με την αρνητική εκδήλωση του απέναντι ζωδίου, του Λέοντα. Έτσι, ενάντια στην αδελφοσύνη, την φιλαλήθεια, την εξέλιξη του νου και την προώθηση της συλλογικής συνειδητότητας (του εμείς αντί για το εγώ) που προσπαθεί να εγκαθιδρύσει ο Υδροχόος, παρατηρούμε την έξαρση της ψευτογκλαμουριάς, την υποκρισία με τα 'λαμπερά' παγωμένα χαμόγελα των celebrities (και όσων το παίζουν celebrities), την λατρεία κενών ατόμων που έχουν χτίσει ένα εντυπωσιακό προσωπείο, την λατρεία επίσης της διασκέδασης που φέρνει διασκορπισμό και εξασθένιση του νου - αρνητικές δηλαδή Λιονταρίσιες ποιότητες.

Ο Λέοντας μπορεί να έχει εντυπωσιακό παρουσιαστικό αλλά δεν φημίζεται για τη νοητική του δεινότητα. Αντιθέτως, είναι από τα αφελή και χαζούλικα ζώδια. Η ενέργειά του ξοδεύεται στο φαίνεσθε και όχι στην εξέλιξη του νου. Και δεν είναι κάτι κακό αυτό, καθώς κάθε ζώδιο έχει άλλο σκοπό να επιτελέσει. Όμως στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο της εποχής του Υδροχόου, οι αρνητικές ποιότητες του απέναντι ζωδίου έρχονται να παίξουν διαλυτικό και αποπροσανατολιστικό ρόλο.

Ο Υδροχόος είναι αέρινο διανοητικό ζώδιο και στόχο έχει τη συλλογική σύνθεση ιδεών και ιδεολογιών, που θα φέρει την αδελφοσύνη. Για πόσο ακόμα λοιπόν θα αφήνουμε το άτομο και τον εγωισμό να υπονομεύει την φροντίδα του συλλογικού καλού; Η γενιά με Πλούτωνα στο Λέοντα, παίζει ιδιαίτερο (αρνητικό) ρόλο στον αποπροσανατολισμό αυτό. Μια γενιά που συχνά γίνεται εχθρός της συλλογικότητας, καθώς εκδηλώνει τεράστιο εγωκεντρισμό και τυφλή εμμονή στο προσωπικό συμφέρον. Ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας λοιπόν.